(765 S. K. m. 462)
Dava: Yılmaz'ı kasten öldürmekten sanık Dursun'un yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne ilişkin, Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.12.1992 gün ve 30/50 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava dosyası C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine. Ancak:
1 - TCK.nun 462/1. maddesi; "öldürme ve müessir fiilin zinayı icra halinde ve gayrimeşru cinsi münasebette bulunduğu esnada meşhuden yakalanan veya zina yapmak veya gayrimeşru cinsi münasebette bulunmak üzere yahut henüz zina yapmış veya gayrimeşru cinsi münasebette bulunmuş olduğunda zevahire göre şüphe edilmiyecek surette görünen bir koca veya karı yahut kızkardeş veyü fürudan biri, yahut bunların müşterek faili veya her ikisi aleyhinde karı veya koca yahut usullerden biri veya erkek veya kızkardeş tarafından işlenmiş olursa fiilin muayyen olan cezası sekizde bire indirilip ve ağır hapis cezası hapis cezasına tahvil olunur" hükmünü içerir.
Bu hüküm, genel tahrik hükmünü düzenleyen TCK.nun 51. maddesine nazaran özel niteliktedir. 51. maddede tahrik oluşturan hususlar belirtmeksizin failin maruz kaldığı gazap ve şedit elemin tesiri altında bir suçu işlemesi kanuni hafifletici neden sayıldığı halde 462. maddesinde tahrik edici hareketlerin zina veya gayrimeşru cinsi münasebetten kaynaklanması kabul edilmektedir. Şu hale göre özel tahrik şartları bulunduğunda o hükmün daha ziyade lehe olması nedeniyle öncelikle tatbiki gerekir.
462. maddenin uygulanmasında zaman koşulu ehemmiyet arzederse de; bunun dar yorumlanmaması, genel tahrik hükmünün gazap ve şedit elem halinden daha vahim olan şartlar altında fiilin işlenmesine karar verilmesi, araya başka bir sebebin girmemesi ve bu hususun açıklıkla anlaşılması durumunda 462. maddenin uygulanması mümkün görülmelidir. Bu itibarla; özel tahrik sebebi altında ve bunun etkisinde kalıp, öldürme kararını böyle bir ortamda kararlaştıran failin araya başka neden girmeden bir süre sonra fiili işlemesi durumunda 462. maddenin uygulanması kanun amacına uygun düşer.
İncelenen olayda; tarihten bir sene kadar önce sanık ve ailesinin başka bir evde otururlarken, gece pencereden birinin eve girmek istediği, sanığın kızı Sevim'in görüp haber vermesi üzerine şahsın kaçtığı, Sevim'in ifadesine göre bunun maktül olduğunu öğrendiği, daha sonra karısı ile maktül arasında ilişki bulunduğu şüphesi ile gizli ve sessiz bir şekilde takibe başladığı, ancak kesin bir şey belirleyemeyip, kuşkusunu gideremediği, olaydan 15-20 gün önce de sanığın eşi ile komşusu Sefa'nin eşi kavga ederken, Sefa'nın eşinin "Benim kocam, senin kocan gibi boynuzlu değildir" demesi üzerine, yeniden karısından şüphelenmeye başladığı, sanığın olay günü Orman'a çalışmaya gittiği, evde kalan çocuklarını, karısının evde ekmek pişireceği bahanesiyle hayvan otlatmaya gönderdiği, karısının evde yalnız kaldığı sırada maktülün eve geldiği ve kapıyı kilitledikleri, bir süre sonra evine öğlen yemeğine dönen sanığın kapıyı kilitli görüp, çaldığı kapının 3-4 dakika sonra karısı tarafından açıldığı, bu arada maktülün dolap içine saklandığı, kapıyı üst başı dağınık açan karısına "neden kapıyı kilitledin" diyen sanığa; "yalnızdım, korktum" dediği, daha sonra sanığın yemeğini yediği, bu arada çocukların da hayvan otlatmaktan döndükleri, sanığın bir süre dinlendikten sonra ormandan çıra hazırlamak için dolapta bulunan kesim motorunu almak için kapısını açtığında maktülü dolap içinde çömelmiş halde gördüğü ve şüphelerinin doğru olduğuna kani olarak kaçmaya çalışan maktülü içerde kilitlediği, kilitleme mücadelesi sırasında karısının dışarıya kaçtığı, sanığın bundan sonra dışarıya çıkıp karısını aramaya çalıştığı, bulamadığı, eve geldiğinde çocukların maktülü bacadan kaçmaya çalıştığını söylemeleri üzerine dolaba kilitleyip, kapısını çaktığı ve karısını tekrar aramaya başladığı, fakat bulamayıp eve tekrar geldiği ve saat 21.00 sıralarında maktülü bağlayıp, boğduğu ve evin zemin katı altına sakladığı, bilahare götürüp bulunduğu yere attığı, dosya içeriği ve delillerden anlaşılmıştır.
Bu oluş içinde sanığın, önceleri maktülden şüphelendiği, olay günü tesadüfen dolabı açtığında onu orada görüp, şüplerinin doğruluğuna kani olarak namusuna vaki tecavüz nedeniyle onu öldürmeye karar verdiği ve fakat kaçan karısını yakalamak için peşinden giderek o anda fiili icra etmeyip, bir kaç saat erteleme durumunda kaldığı, fakat fikrinden ve kararından bu aşamada vazgeçmediği görüldüğüne göre, 462. maddesindeki zaman koşulu suçta oluşmaktadır.
Bu itibarla, sanık hakkında TCK.nun 462. maddesi uygulanması gerekirken TCK.nun 51/2. maddesinin tatbiki ile fazla ceza tayini,
2 - Kabule göre; ağır tahrik şartlarında kabul edilen sanığa, oluşa göre yasal nedenleri bulunmadığı halde temel cezanın teşdiden tayini ve TCK.nun 51/2. maddesi ile yapılan indirim arasında sanık aleyhine belirlenmesi olaya ve hakkaniyete uygun bulunmadığından;
Sanık vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile açıklanan sebepten dolayı kısmen tebliğnamedeki istem gibi BOZULMASINA, 29.09.1993 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy