(765 S. K. m. 49/1) (2559 S. K. Ek. m. 4)
Dava ve Karar: M. Yavaş ile M. Engin Erkut'u memuriyetine ait silahla ayrı ayrı yaralamaktan sanık D. Başaran'ın yapılan yargılanması sonunda;
Hükümlülüğüne ilişkin Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.10.1992 gün ve 177/179 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle, incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi Kararı:
M. Toprakçı'nın Cancan Birahanesi müştecirleri M. Engin Erkut, M. Yavaş ile burada çalışan S. Sözbir ve C. Özel adlı kişilerce dövüldüğü, bıçakla tehdit edildiği, bağırmalar üzerine Eren Birahanesinden çıkan sanık polis memuru D. Başaran'ın müdahalesi ile adı geçenin kurtarıldığı M. Toprakçı'nın olay yerinden uzaklaştığı bu defa alkollü olan M. Engin Erkut'un polis memuru D. Başaran'a saldırıp, boğazını sıktığı M. Yavaş, C. Özel ve S. Sözbir'in de vurmaya başladıkları, onu doktor raporunda belirtildiği şekilde 5 gün iş ve gücünden kalacak şekilde yaralayıp zorla tabancasını almaya çalıştıkları, bu oluş karşısında sanığın tabancasını ateşleyip Mustafa Engin Erkut'u hayatını tehlikeye maruz kılıp 25 gün, Muammer Yavaş'ı hayatını tehlikeye maruz kılmadan 10 gün iş ve güçlerinden kalacak şekilde bacaklarından yaraladığı bu oluşu şahit C. Çetin'in doğruladığı,
Olay günü sanığın izinli olduğu, ancak; 2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Kanununun ek 4. maddesinde polis görevli bulunduğu mülki sınırlar içinde, hizmet branşı, yeri ve zamanına bakılmaksızın, bir suçla karşılaştığında suça el koymak, önlemek, sanık ve delillerini tesbit ve muhafaza ve yetkili zabıtaya teslim etmekle görevli ve yetkili sayıldığı, bu oluş mahkemece de kabul edildiği açıklıkla anlaşılması karşısında; Polis Vazife ve Selahiyet Kanununun dövülerek ve zorla silah alınmaya kalkışıldığında polise ateş etme yetkisi verildiği gözönünde tutularak sanığın olay anında yasaların kendisine verdiği yetkiyi kullandığı ve bu yetkisini kullanırken aşırılığa da kaçmadığının kabulünde zorunluluk bulunduğu ve TCK. nun 49/1. maddesi gereğince ceza tertibine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,
Kabul ve uygulamaya göre de;
Sonuç: Sanığın mağdur Mustafa Engin Erkut'u yaralaması suçundan dolayı TCK. nun 59. maddesi uyarınca hükmolunan cezadan 1/6 nisbetinde indirim yapılırken 1 yıl 11 ay 10 gün yerine yazılı şekilde 10 gün fazla ceza tayini bozmayı gerektirmiş, sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy