(765 S. K. m. 17)
Dava: Adam öldürmek suçundan Manisa Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12.6.1990 tarihinde kesinleşen 25.10.1989 gün ve 1989/228-229 sayılı kararı 15 yıl ağır hapis cezasına hükümlü Ali'nin, işbu cezasının infazı sırasında ve 23.5.1991 tarihinde Foça Tarım Açık Cezaevi'nden firar etmiş olması nedeniyle Karşıyaka Ağır Ceza Mahkemesi'nin 1.11.1991 tarihinde kesinleşen 8.10.1991 gün ve 1991/162-167 E.K. sayılı ilamı ile TCK.nun 299/2, 300 ve 59. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün ağır hapis cezası ile cezalandırılmış, ayrıca firarı sebebiyle cezaevi disiplin kurulunun 24.5.1991 gün ve 1991/10 sayılı kararı ile 15 gün müddetle hücre hapsi cezasına mahkum edildiği ve İnfaz Tüzüğünün 171 madde sarahatı veçhiyle işbu disiplin cezası 24.5.1992 tarihinde kaldırıldığı;
Hükümlü hakkında her iki suçla ilgili olarak C. Savcılığınca düzenlenen 29.11.1991 tarihli müddetnameye vaki itirazın reddine dair Manisa Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 25.11.1992 gün ve 1992/55-304 sayılı kararı havi infaz dosyası tetkik olundu;
Hükümlüye 8.4.1991 tarihinden önce işlediği kasden adam öldürme suçundan hükmolunan 15 yıl ağır hapis cezasının suç tarihinden sonra mer'iyyete giren 3713 sayılı Kanunun geçici 1-c madde gereği 1/5'ni yatması gerektiği, adı geçenin bu cezanın infazına ilişkin olarak 8.4.1991 tarihinden önce yada sonra firar etmesinin bu kuralı değiştirmeyeceği, tabiri diğerle anılan geçici 1-c madde 8.4.1991 tarihinden önce işlenen suçlarda 647 sayılı Kanunun 19. maddesini askıya aldığı, bu ahvalde geçici 1-c maddesinin salt geçici 3. madde ile sınırlı olarak uygulama imkanı getirildiği cihetle;
a- 15 yıl ağır hapis cezasının infazının 3713 sayılı Kanunun geçici 1-c ve 3. madde hükümleri ile sınırlı olarak,
b- Sanığın firar suçundan verilen 3 ay 10 gün ağır hapis cezasının 647 sayılı Kanunun 19/1 ve 2148 sayılı Kanun hükümleri dairesinde;
c- Deneme süresi içerisinde kasıtlı bir cürümden dolayı şahsi hürriyeti bağlayıcı bir cezaya mahkumiyeti halinde TCK.nun değişik 17. maddenin tatbik yeri bakımından bihakkın tahliye tarihinin içtima sonucu hasıl olacak ceza üzerinden hesaplanması ve müddetnamenin bu çerçeve içinde düzenlenmesinde kanuni zorunluluk bulunduğundan,
Sonuç: Yazılı emre müstenit tebliğname münderecatı bu itibarla yerinde görüldüğünden itirazın kabulü yerine reddine dair Manisa Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 25.11.1992 gün ve 1992/55-304 sayılı kararın BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde icra edilmek üzere dosyanın Yargıtay C. Başsavcılığı'na tevdiine, 6.4.1993 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy