(765 S. K. m. 52, 450, 457) (647 S. K. m. 6)
Dava ve Karar: Oğlunu yaralamaktan sanık M.'nın yapılan yargılaması sonunda; mahkumiyetine, cezasının teciline yer olmadığına dair, Seydişehir Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 18.3.1993 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi C. Savcısı tarafından süresinde dilekçeyle istenmek ve dava evrakı C. Başsavcılığı'nın 1.7.1993 tkarihli tebliğnamesiyle Daireye gönderilmekle okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği düşünüldü:
Sanığın; bıçakla eşi R.'nin üzerine yürüdüğü, ancak hamlesine engel olan oğlu O.'ın bıçakla 2 gün iş ve gücüne engel olacak şekilde yaralandığı anlaşılmasına göre,
1 - TCK.nun 52. maddesi sarahatine göre, cürümden zarar gören kimsenin sıfatından neş'et eden ve cezayı şiddetlendiren sebepler faile tahmil olunamayacağından tayin edilen cezanın, yaralamak suçunu oğluna karşı işlemiş olmasından dolayı TCK.nun 450. maddesinin 1. bendi delaletiyle aynı Kanunun 457/2. maddesinin uygulanması suretiyle artırılması söz konusu olamayacağı gibi, ancak tahfif sebebi mevcut olan ahvalde cürmün kasdolunan şahsa karşı işlendiğinin kabulü gerektiği cihetle olayımızda olduğu gibi şiddet sebebinin mevzuu bahis olduğu hallerde bu hükme istinat edilemeyeceği ve fiile dönüşmeyen kasıttan dolayı failin sorumlu tutulamayacağı gözönünde tutularak karısı yerine oğlunu yaralamak şeklindeki bu eyleminden dolayı tayin edilen cezanın sadece suçun bıçakla işlenmesi nedeniyle TCK.nun 457/1. maddesi uyarınca artırılmasıyla yetinilmesi gerekirken ayrıca akrabalık yönünden de aynı maddeye tevfikan artırma icrası,
2 - Sanığın geçmişteki hali ile suç işleme hususundaki eğilimlerini içermeyen, yasal olmayan gerekçe ile 647 sayılı Kanunun 6. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, O yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 18.3.1993 tarihli hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07.10.1993 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy