(765 S. K. m. 449) (743 S. K. m. 124)
Dava ve Karar: Yılmaz'ı kasten öldürmekten sanık Reyhan'ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne ilişkin, (Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesi)nden verilen 14.10.1993 gün ve 114/39 sayılı hüküm resen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay'ca incelenmesi sanık ile müdahil taraflarından da istenilmiş olduğundan, dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi:
1 - Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde bozma sebebi dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın tahrikin derecesine müdahil vekilinin suçun taammüden işlendiğine kanuni ve takdiri tahfif sebebi bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine.
2 - Yargıtay Birinci Ceza Dairesi'nin 29.9.1986 tarihli bozma kararına uyularak karar verilmiş isede; Dairemizce yeniden yapılan incelemede, Medeni Kanunun 124. maddesindeki "evlenmenin butlanı ancak hakimin kararıyla hüküm ifade eder.
Sonuç: Evlenme, mutlak butlan ile malul olsa bile hakimin kararına kadar sahih bir evlenmenin bütün hükümlerine haizdir" hükmüne göre, öldürme suçunun işlendiği 2.7.1981 tarihinde evliliğin iptaline dair karar verilmediği dikkate alınarak suç tarihinde evlilik kaydının bulunması nedeniyle sanık hakkında TCK.nun 449. maddesi uygulanması gerekeceği düşüncesiyle müdahil vekilinin temyizi veçhile hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 03.06.1994 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy