(2918 S. K. m. 119) (765 S. K. m. 464/1, 29, 10)
Dava: Halit ile Hazım'ın kasten, ayrı ayrı öldürmekten sanık Mustafa, işbu ölümle biten kavgada maktüle el uzatmaktan sanık Ali'nin yapılan yargılanmaları sonunda; hükümlülüklerine ilişkin, Aydın Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 1.6.1994 gün ve 1994 gün ve 134/92 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanıklar ile müdahiller taraflarından istenilmiş, sanık Mustafa duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanık Mustafa hakkında duruşmalı, diğer sanık Ali ile müdahillerin temyizleri veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Karar: Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklardan Mustafa vekilinin duruşmalı inceleme sırasında vasfa, cezanın takdiren teşdiden uygulanmaması gerektiğine, maktül Nazım'a karşı fiilinde ağır tahrik nedeniyle indirimin asgari düzeyde tutulmasına, takdiri tahfif hükümlerinin uygulanması gerektiğine, maktüllerden Halil'e karşı tahrikin derecesine, eksik incelemeye, sanık Ali için sübuta ilişen, müdahil vekilinin sanık için tahrikin bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine.
Ancak;
a- Sanık Mustafa'nın dosya içinde mevcut yangın soruşturması ile ilgili dosyada nüfus kaydının (B) sınıfı ehliyetnameden çıkarıldığı anlaşıldığından, şoför ehliyetnamesi araştırılarak 2918 sayılı Kanunun 119. maddesinin tatbikinin düşünülmemesi,
b- Sanık Ali'nin ölümle biten kavgada her iki maktüle el uzattığı sabit isede Ceza Genel Kurulunun ve Dairemizin müstekar içtihatlarına göre "kavga sırasında birden çok maktüle veya yaralıya el uzatılsa bile tek suç oluşturacağı" yolunda olduğundan sanığın TCK.nun 464/1. maddesi ile bir kez cezalandırılması gerekeceği, ancak iki maktüle ayrı ayrı vurmak suretiyle el uzatmasında TCK.29. maddeye göre asgari haddin üzerinde ceza takdirinin isabetli olacağı düşüncesi ile her iki sanık hakkında müdahiller vekilinin temyizi ile sanık Ali vekilinin temyiz itirazı yerinde görülerek hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 25.01.1995 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy