(765 S. K. m. 59, 73, 193) (647 S. K. m. 4) (1412 S. K. m. 322)
Dava: Diğer bir suçu hazırlamak, kolaylaştırmak maksadıyla ve de hedefte hata sonucu Necmiye'yi öldürmekten, seken kurşunun isabetiyle Veysi'nin de yaralanmasına sebebiyet vermekten, Emriye'yi zorla kaçırmaya eksik derecede teşebbüsten ve de konut dokunulmazlığını bozmaktan sanık Enver, adı geçen Emriye'yi zorla kaçırmaya eksik derecede teşebbüsten sanık Süleyman, Emriye'yi zorla kaçırmaya eksik derecede teşebbüsten, konut dokunulmazlığını bozmaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık Veysi'nin yapılan yargılanmaları sonunda; hükümlülüklerine ilişkin Diyarbakır Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 21.12.1994 gün ve 190/130 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş, sanıklar Süleyman ile Enver duruşma da talep etmiş ve hüküm resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan, dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanık Enver hakkında duruşmalı, diğer sanık Süleyman'ın duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
Karar: 1-) Şahin 10.11.1995 tarihli dilekçesi ile 6 aylık süre içinde davaya müdahil olarak katılmış olduğundan, süresi içinde şikayetinin varlığının kabulü ile tebliğnamedeki TCK. nun 193/1 nci maddesine muhalefetten şikayeti olmadığı yolundaki bozma düşüncesine ve Seydi'nin muhalefeti ile iştirak edilmemiştir.
2-) Sanık Veysi'nin süresinden sonraki temyiz isteminin reddine,
3-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Enver ve Süleyman'ın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, Enver için cezayı azaltıcı sebebinin niteliği, Süleyman için cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklardan Enver'in ve duruşmada müdafiinin öldürme suçunda sübuta, suç vasfına, teşdidin yersizliğine, eksik soruşturmaya, Süleyman'ın teşdidin yersizliğine ve TCY.nın 59 ncu maddesinin uygulanması gerektiğine, vesaireye ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık Enver hakkında TCY. 193/1 madde ile verilen ceza 647 sayılı yasanın 4 ncü maddesi uyarınca paraya çevrildiği halde bu cezadan dolayı TCY.73 ncü maddesine göre hücre cezası verilmiş olması yasaya aykırı ise de, CMUK. nun 322 nci maddesine göre düzeltilmesi mümkün görüldüğünden 193/1, 59 ncu maddeleri ve 647 sayılı kanunun 4 ncü maddesi uygulanarak verilen 125.000. lira ağır para cezası için verilen 10 gün hücre hapsinin kaldırılmasına ve para cezası olarak infazına karar verilerek düzeltilen kısmen resen de temyize tabi bulunan hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 25.09.1995 günü oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY
Sanıkların mağdure müdahil Emriye ...'u zorla kaçırmak amacıyla gündüzün rıza dışı girdikleri konut müdahil Şakir ...'a aittir. Mağdure Emriye suç tarihinde 18 yaşını bitirmiş, MK. hükümlerine göre mümeyyiz reşit ise de, bekar olduğundan babası Şakir'in koruma altında olup, onun konutunda kalmakta kendisine ait konutu yoktur. Gündüzün konut dokunulmazlığını bozma suçundan açılacak dava CMUK. 344 ncü maddeye göre şahsi davaya konudur. Şakir'in sanıklar aleyhine bu konuda verdiği şahsi şikayet dilekçesi mevcut olmadığı gibi CMUK. 151 nci maddedeki koşulları taşır bir şikayeti de yoktur. Şahsi davaya konu fiillerde açılan davaya veya yapılan şikayete Cumhuriyet Savcısı CMUK. 346 ncı maddeye göre kamu yararı gördüğünde katılabilir.
Bu koşullar gerçekleşmeden Cumhuriyet Savcısı şahsi davaya konu fiil hakkında kamu davası açamaz. Açtığı takdirde bu davanın CMUK. 253/5 nci maddesine göre dava koşulları gerçekleşinceye kadar durmasına karar verilmesi süresi içinde dava şartı gerçekleşmediğinde de düşme kararı verilmesi gerektiği hükmü karşısında sanıklar Veysi ve Şakir haklarında konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükmün bozulmasına, bozma kararı yeniden yargılamayı gerektirmeyeceğinden konut dokunulmazlığı suçundan açılan davanın TCK. 108, 193/1, CMUK. 344, 346 ncı maddeleri gereğince düşürülerek hükmün CMUK. 322 nci madde gereğince düzeltilerek onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne bu yönden karşıyım. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy