(765 S. K. m. 49)
S.'ı silahla yaralamaktan sanık Z., Z.'yı silahla yaralamaya tam derecede teşebbüsten sanık S. ve izinsiz silah taşımaktan sanık K. ile adları geçen sanıklar S. ile Z.'nın yapılan yargılanmaları sonunda; hükümlülüklerine ve adı geçen sanık Z.'nın ertelenmiş cezasının aynen infazına ilişkin, (Akhisar Ağır Ceza Mahkemesi)'nden verilen 31.10.1995 gün ve 131/159 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar Z., K. ile müdahil-sanık S. taraflarından istenilmiş olduğundan, dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi:
1- Müşteki-sanık S.'ın yargılamada şikayetinden vazgeçtiği ve vekaletnamesiz müşteki-sanık vekilinin usulüne uygun müdahale talebinde bulunmadığı gerekçesiyle 27.7.1995 günü müdahale talebinin reddine dair yerel mahkeme kararı usul ve yasaya uygun görülmüş olup, müdahil sıfatı taşımayan müşteki-sanık S. vekilinin sanık Z. hakkında kurulan müessir fiil suçuna yönelen temyiz itirazlarının (REDDİNE).
2- Sanık Z.'nın, 19.12.1995 günlü dilekçe ile vekili tarafından yapılan temyiz incelemesi talebinden vazgeçtiği anlaşıldığından; sanık Z. Vekilinin temyiz taleplerinin inceleme dışı bırakılmasına,
3- Tekerrüre esas sabıkası olduğu halde, sanık K. hakkında TCY.nın 81/1. maddesinin uygulanmamasının aleyhe temyiz olmayışı nedeniyle bozma nedeni yapılmamasına,
4- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar S. ve K.'in yasak silah taşımak suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde zikredilen suç nitelikleri tayin, bu suçlar yönünden cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, bu suçlara yönelen savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre adı geçen sanıklara yasak silah taşımaktan verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafiinin 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddelerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık K.l hakkında yasak silah taşımaktan kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA).
5- Ancak;
a- Z.'nın garson olarak çalıştığı K...... Restauran'ta olay gecesi arkadaşlarıyla yemek yiyip içki aldıktan sonra ayrılan, ancak alkolün dengesizliği ile havaya ateş eden sanık S.'ın, tanık E. Tarafından kullanılan Skoda otomobil ile uzaklaştığı esnada, sanık Z.'nın Mercedes otomobille takibe giriştiği, yapılan keyfi atışa kızdığından selektör ikazı ile otomobili durdurmak istediği, durduramayınca hızlanıp öne geçtiği, korkuya kapılan ve Z.'nın elinde tabanca olduğunu da farkeden E.'in, hızlanıp Z.'nın otosunu solladığı sırada, Z.'nın, açık şoför camından tabancasını çıkararak E.'in kullandığı otoyu taradığı, vaki üç isabetten bir tanesinin sağ arka sırada oturan S.'ın ayağını sıyırarak yaraladığı, atışların devam etmesi ve geçilen otonun takibini sürdürmesi üzerine içine düşürüldüğü endişenin sevki ile takibi sona erdirmek kaygısına düşen sanık S.'ın tabancasını bir el ateşlemek suretiyle Z.'nın otomobilinin ön sağ farını parçaladığı ve eylemin bu düzeyde sonuçlandırıldığı dosya içeriği ile anlaşılmak ve mahkemece dahi bu yönde kabul edilmekle;
Sanık S.'ın eyleminin savunmaya yönelik olduğunu kabulde zorunluluk bulunduğundan ve olayın başlangıcında kendisinden sadır olan keyfi atışın nefsine yönelik saldırıyı def hakkını yok edemeyeceği tartışma kaldırmayacağından, TCY.nın 49. maddesi mucibince ceza tertibine yer olmadığına ve beraetine karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde mahkumiyetine hükmedilmesi,
Yasaya aykırı ve sanık S. müdafiinin temyizi bu yönde isabetli görülmekle sanık S.'a, yaralamaya kalkışmaktan verilen mahkumiyet kararının tebliğnamedeki onama düşüncesine aykırı olarak BOZULMASINA, 28.12.1995 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy