(3713 S. K. Geç. m. 1) (765 S. K. m. 17) (1412 S. K. m. 343)
Dava: Muhtelif suçlardan İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28.3.1988 gün ve 1988/201 sayılı kararı ile içtimaen 24 yıl 12 ay ağır hapis ve 1 ay hapis cezasına hükümlü infaz evrakında kimliği yazılı hükümlü Metin, bu cezasının infazı sırasında 12.4.1991 tarihinde yürürlüğe giren 3713 sayılı kanunun geçici 1. maddesi uyarınca Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12.4.1991 gün ve 1991/87 sayılı kararı ile 12.4.1991 tarihinden geçerli olmak üzere şartla tahliye edilmesini müteakip, bihakkın tahliye tarihi olan 10.10.2005 tarihi dolmadan 27.7.1991 tarihinde işlemiş olduğu yankesicilik suretiyle hırsızlık suçundan Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 6.12.1991 gün ve 1991/776-999 sayılı kararı ile 8 ay hapis cezası ile cezalandırılması nedeniyle şartla tahliye kararının geri alınması talebi üzerine, İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.6.1993 gün ve 1980/120, 1981/73 sayılı kararları ile işlemiş olduğu ikinci suçu ile bihakkın tahliye tarihi arasındaki kısmın geri alınmasına ancak; fazla infaz edilen 5 sene 6 ay 13 günlük sürenin bihakkın tahliye tarihinden mahsubu ile 8 sene 8 aylık sürenin aynen infazına karar verildiği.
Yukarıda belirtilen karara İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesi nezdinde, sanık tarafından itiraz edildiği.
İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 8.7.1993 gün ve 1993/149-71 sayılı kararları ile istemin reddine karar verildiği.
Adı geçen mahkeme kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'ndan verilen 8.3.1995 gün ve 5592 sayılı yazılı emir ihbarını ihtiva eden Cumhuriyet Başsavcılığının 14.3.1995 gün ve 26632 sayılı tebliğnamesi ve infaz dosyası incelendi:
Karar: 12.4.1991 tarihinde yürürlüğe giren 3713 sayılı yasanın geçici 1. maddesi 8.4.1991 tarihine kadar işlenen suçlar sebebiyle meşruten tahliye hükümleri getirmiştir.
3713 sayılı yasanın özel amaçlı bir yasa olup, 8.4.1991 tarihine kadar işlenen suçlar için yani belli bir zaman süreci ile sınırlı olarak kendi kısıtlamaları içinde sadece meşruten tahliyeden istifade sürelerini kısaltmış, şartla salıverilen hükümlülerin yükümlülüklerini bertaraf etmemiştir. Hükümlü şartla salıverildiği 12.4.1991 ile bihakkın tahliye tarihi olan 10.10.2005 tarihleri arasında deneme müddeti içerisindedir. 27.7.1991 tarihinde kasti bir cürüm işleyerek, şartla tahliyenin şartlarını ihlal etmiştir.
Bu ihlalinde 8.4.1991 tarihinden sonra olduğu cihetle; TCK. nun 17. maddesi uyarınca şartla tahliye kararının geri alınması sonucunda bakiye cezasının aynen infazı gerektiği gözetilmeden; itirazın kabulü yerine yazılı olduğu şekilde karar ittihazında isabet görülmemiştir.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.3.1992 gün, 1992/1-65, E: 1992/88, yine 1. Ceza Dairesinin 27.3.1992 gün ve 1992/695-701 sayılı kararları da bu yoldadır.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle Cumhuriyet Başsavcılığının yazılı emir ihbarını havi tebliğname yerinde bulunarak İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 8.7.1993 gün ve 1993/149-71 sayılı kararının CMUK. nun 343. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.03.1995 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy