(765 S. K. m. 51)
Bayram ...'ı kasten öldürmekten, Mehmet ...'ı da yaralamaktan sanık Hasan ...'ın yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne ve diğer sanık Soner ...'un üzerine atılı müsnet suçtan beraatine ilişkin Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.12.1995 gün ve 50/90 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık Hasan ... ile müdahiller taraflarından istenilmiş, sanık duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; Sanık hakkında duruşmalı, müdahilin temyizi veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Hasan ...'ın maktül Bayram'ı kasten öldürme ve müdahil Mehmet'i yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri tahfif sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık Soner ...'un adam öldürme suçuna feran iştirak ettiğine dair elde edilen delillerin hükümlülüğüne yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçesi gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık Hasan ... vekillerinin duruşmalı incelemede; keşifte dinlenen bilirkişinin raporunun birinci sahifesinin imzalanmamasının sanıkların ifadelerinin özetini içerdiğinden, buna ilişik krokilerde bilirkişinin imzasının bulunması nedeniyle sonuca etkili usuli noksanlık olmamasından bu hususa ilişen ve çelişkinin giderilmemesinin usule aykırı olduğuna, eksik soruşturmaya, müdahiller Mehmet ve Mehri'nin beyanları ile sanık Selim'in beyanlarının çelişkili olup giderilmesinin, atış mesafesi yönünden Adli Tıp Kurumu'ndan mütalaa alınmasının, keşfin tatbiki yapılmasının ve TCK. nun 51/2. maddesinin uygulanmasının, sanığın akli haletinin araştırılmasının gerektiğine, gerekçenin yetersiz olduğuna, suçun taksirle adam öldürme vasfında olduğuna, müdahillerin; suçun asli faili olan sanık Soner'in beraatinin gerekmediğine, sanık Hasan hakkında temel cezanın teşdiden tayini gerektiğine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık Hasan yönünden kısmen re'sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 29.05.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy