(765 S. K. m. 51, 64, 65, 81, 448, 450, 463)
A. S.'yi taammüden fer'i fail olarak öldürmekten sanıklar K. A. ve A. H. A.'nın yapılan yargılamaları sonunda; hükümlülüklerine ilişkin E. Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 13.11.1996 gün ve 148/100 sayılı hüküm re'sen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay'ca incelenmesi Cumhuriyet Savcısı, sanıklar ve müdahil A. S. taraflarından da istenilmiş, sanık K. duruşma da talep etmiş, Cumhuriyet Savcısı sonradan verdiği dilekçe ile temyizden vazgeçmiş olduğundan dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanık K. hakkında duruşmalı diğer sanıkla müdahilin temyizi veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1- Hükme temyiz eden Cumhuriyet Savcısı bilahare verdiği dilekçe ile, sanık aleyhine düşündüğü temyizden vazgeçtiğini beyan ettiğinden, Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz talebi inceleme dışı bırakılmış müdahil ve sanıkların temyizi nazara alınarak yapılan incelemede;
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık A. H. ve K. A.'nın suçlarının sübutu kabul, sanık K. için oluşan ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklardan K. A. vekillerinin duruşmalı incelemede, suçun sübutuna, suç vasfına, sanık A. H. A. vekilinin suçun sübutuna, TCK'nın 448 ve 463. maddesinin uygulanması gerektiğine, müdahil vekilinin, TCK'nın 64/1. maddeyle ceza tayini gerektiğine, TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasının gerekmediğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine.
Ancak; Sanık K. nin askerde iken eşi Z.'yle ilişkiye giren maktul A: nın öldürülmesinde, sanık A. H.'nin ikrarına göre tabanca ile ateş ederek öldürücü yaraları ika ettiği yolundaki anlatımı ölü muayene ve otopsi zaptındaki tespitlerle de doğrulandığından, sanık A. H: nin asli fail olduğu açıklıkla anlaşılmış ve her iki sanık için olayın öldürme sebebi, maktul A'nın sanık K.nın resmi eşi, sanık A. H.'nin yengesi ile rızai ilişkiye girmesi sanıklar lehine ağır tahriki oluşturduğunun kabulü ile sanık K. için TCK'nın 450/4, 65/3, 51/2 sanık A. H. için 450/4 51/2, 81/1-3 maddeleri uygulanarak cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı olup, sanık K. için duruşmalı incelemede sübuta her iki sanık için TCK'nın 448, 463, 59. maddelerinin tatbiki gerektiğine, müdahil vekilinin sanık K. için TCK'nin 64. maddesi delaletiyle ceza verilmesi gerektiğine, tahrik bulunmadığına ilişen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına BOZULMASINA 23.06.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy