(765 S. K. m. 51) (647 S. K. m. 6)
Dava: Yekdiğerini yaralamaktan sanıklar H. A. O. ile H. F.'nin yapılan yargılanmaları sonunda; hükümlülüklerine sanık H. F.'nin şoför ehliyetnamesinin geçici olarak geri alınmasına ve diğer sanıklar M. F. ile H. F.'nin. üzerlerine atılı müsnet suçlardan beraatlarına ilişkin Amasya Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 6.3.1997 gün ve 125/10 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık H. F. ve müdahil-sanık H. A. O. taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Karar: 1- Müdahil H. A. O. vekilinin davaya müdahale talebi ile ilgili 1.6.1995 ve 4.12.1995 tarihli dilekçeleri sanık H. F.'nin adam öldürme suçuna hasredildiğinden ve sanıklar M. ve H. F. haklarında bu suçtan dolayı dava bulunmadığından, bu itibarla ızrar suçu yönünden vekilinin sanıklar M. ve H. F.'ye yönelen temyiz inceleme isteğinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2- Müdahil-sanık H. A. O.'nun adının gerekçeli karar başlığında H. A. O. olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi bir hata olarak görüldüğünden bozma nedeni sayılmamış ve tebliğnamede bu konuda bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık H. F.'nin suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri tahfif sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık vekilinin sübuta, eksik incelemeye, keşif yapılmasının ve tanık dinlenmesinin TCK'nın 51/2 ve 647 sayılı yasanın 6. maddelerinin uygulanmasının gerektiğine, müdahil A.'ya köpeklerin saldırısının cezai sorumluluğu gerektirmediğine vesaireye müdahil-sanık H. A. O. vekilinin müdahil sıfatıyla eylemin adam öldürmeye teşebbüs vasfında olduğuna, sanık sıfatıyla yaralama kastının bulunmadığına TCK'nın 49 ve 647 sayılı yasanın 4 ve 6. maddelerinin uygulanmasının gerektiğine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak; 1- Olay günü taraflar arasındaki kavgayı hangi tarafın başlattığının belirlenememesi ve mahkemenin de bu durumu kabul etmesine göre sanık lehine delil takdiri ile TCK'nın 51/1. maddesinin uygulanmaması,
2- Müdahil lehine ücreti vekalete hükmedilmemesi, yasaya aykırı olup müdahil ve sanık vekilinin temyizi nedeniyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 23.06.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy