(765 S. K. m. 448, 464)
Dava: Nuh'u kasten öldürmekten sanık Üzeyir, adı geçen Nuh'u silahla yaralamaya tam derecede teşebbüsten sanık Nizamettin'in yapılan yargılanmaları sonunda; hükümlülüklerine ve diğer sanıklar Erdoğan, Osman, Recep ile Yakup'un üzerlerine atılı müsnet suçlardan Beraetlerine ilişkin, (Ankara Dokuzuncu Ağır Ceza Mahkemesi)'nden verilen 26.2.1997 gün ve 223/16 sayılı hükmün kendisine ait mahkumiyet ciheti sanık Üzseyir ile müdahiller taraflarından Yargıtay'ca incelenmesi istenilmiş, sanık duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanığın duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: 1- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar üzeyir ve Nizamettin'in suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık Üzeyir'le ilgili suç niteliği tayin, sanık Üzeyir için cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi sanık Nizamettin için cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar Osman, Recep ve Yakup'un beraatleri yerinde görülmüş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık Üzeyir vekilinin tahrikin derecesine ve suç vasfına, müdahiller vekilinin beraatlerin yersizliğine olayda tahrik bulunmadığına, Üzeyir'in yaşının büyük olduğuna vesaireye ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık Üzeyir'in mahkumiyetine ve sanıklar Osman, Recep ve Yakup'un beraatlerine ilişkin hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),
2- Sanıklar Nizamettin ve Erdoğan'la ilgili hükümlere gelince:
Sanık Üzeyir'in borcunu ödememekte ısrarlı olması ve olay günü istendiğinde de param yok diyerek cüzdanını çıkarıp gösterdiği esnada elindeki cüzdanın maktül tarafından alınıp götürülmesi üzerine çıkan ilk tartışmada, sanık Üzeyir'in elinden basit şekilde yaralanması sonrasında, sanık Üzeyir'in ayrılıp arkadaşları Nizamettin ve Erdoğan'ı yanına alarak market çıkışında gözledikleri maktülü kovaladıkları, sanık Erdoğan'ın kısa bir müddet kovaladıktan sonra durakladığı, sanık Nizamettin'in ise maktüle yaklaşarak elindeki bıçağı yaralamak amacıyla sallanmasına rağmen maktüle değdiremediği, kaçan ve ilerde tökezleyen maktülü sanık Üzeyir'in yakalayıp hamili bıçakla öldürdüğü anlaşılmak ve bu oluş tarzı mahkemece dahi kabul edilmekle;
Sonuç: a) Maktülün öldürülmesi kararının önceden verildiğine ve sanıkların bu kasıtta fikir birliği içinde olduklarına yönelik kanıt bulunmaması karşısında, maktüle yönelik etkili eylem girişiminin "el uzatmak" kavramına dahil olduğnun kaulü ile, sanık Nizamettin'in TCY.nın 454/1. maddesi mucibince cezalandırılması gerekirken, yazılı biçimde yaralamaya tam kalkışmaktan hüküm kurulması,
b) Sanık Erdoğan'ın TCY.nın 464/3. maddesi uyarınca cezalandırılması icap ederken beraatine hükmedilmesi yasaya aykırı ve müdahiller vekilinin temyizi bu yönleriyle isabetli görülmekle sanıklar Nizamettin ve Erdoğan hakkındaki hükümlerin (BOZULMASINA), tebliğnamedeki görüş kısmen benimsenerek, 20.10.1997 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy