(1412 S. K. m. 253, 322) (765 S. K. m. 59, 95)
Dava: A. M. K.'yı kasten öldürmekten sanık A. K., iş bu ölümle biten kavgada maktüle el uzatmaktan sanıklar Y. K. ve İ. H. O.'ın yapılan yargılanmaları sonunda; Hükümlülüklerine ilişkin (NEVŞEHİR) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.1.1998 gün ve 122/6 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanıklar ile müdahiller A. ve Y. K. taraflarından istenilmiş, sanık A. duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan, dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanığın duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle duruşmasız, diğer sanıklarla müdahillerin temyizleri veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, cezayı azaltıcı yasal indirim sebebinin derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme sebebi dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar A. ve Y. müdafiinin, eksik incelemeye, A. için suç vasfına, tahrikin derecesine, TCK. nun 59. maddesinin uygulanmasının gerektiğine, sanık Y. için sübutun bulunmadığına, tekerrürden cezanın arttırılmasının gerekmediğine, sanık İ. müdafiinin, sübutun bulunmadığına, vesaireye, müdahiller vekilinin, her üç sanığın suçu birlikte işlediklerine ve asli fail konumunda olduklarına ve tahrikin bulunmadığına, vesair sebeplere yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak;
Sanık Y. hakkında Nevşehir Sulh Ceza Mahkemesinin 4.2.1992 tarih ve 1988/1624 esas, 1992/81 karar nolu hüküm paraya çevrilmiş ve ertelenmiş müessir fiilden dolayı verilmiş 18.000.- lira ağır para cezasını ihtiva eden ilamın TCK. nun 95 maddesinde yer alan "hüküm..." tabirinin CMUK. nun 253. maddesinde tarif edilen kararlardan olduğu ve bu anlamda kullanıldığı gözetilerek karar tarihine nazaran suç tarihi itibariyle, 5 yıllık yasal sürenin geçtiği nazara alınmadan, kesinleşme tarihi dikkate alınmak suretiyle TCK. nun 95/2 maddesi gereği aynen infazına karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı, sanık Y. müdafiinin, temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş ise de; Bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK. nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayalı olarak, hüküm fıkrasından söz konusu bu cezanın aynen infazına ilişkin ibarenin çıkartılması suretiyle düzeltilen ve sanık A. yönünden resen de temyize tabi hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 9.7.1998 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy