(765 S. K. m. 16,17) (3713 S. K. m. 2)
Dava: Muhtelif suçlardan Ankara Birinci Asliye Ceza Mahkemesi'nin 7.2.1989 gün ve 1989/41 müt. sayılı kararı ile içtimaen 20 sene 3 ay 10 gün hapis cezasına hükümlü N.'nin iş bu cezasının infazı sırasında 25.8.1990 tarihinden geçerli olmak üzere Kırşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 22.8.1990 gün ve 1990/64 Müt. sayılı kararı ile şartla tahliyesini müteakip sanığın 12.3.1994 tarihinde ve 14.1.2001 olan bihakkın tahliye tarihi dolmadan işlediği adam öldürme suçundan Ankara Dokuzuncu Ağır Ceza Mahkemesinin 27.11.1997 gün ve 1997/3-190 sayılı kararı ile 6 sene ağır hapis cezası ile cezalandırılması üzerine, Cumhuriyet Savcılığı talebinin kabulü ile şartla tahliyesinin kaldırılmasına ve 12.3.1994-15.1.2001 tarihleri arasında kalan sürenin aynen çektirilmesine dair, Ankara Birinci Asliye Ceza Mahkemesinin 18.3.1998 gün ve 1998/57 Müt. sayılı kararına sanık vekilinin itirazının kabulüne mütedair, Ankara Birinci Ağır Ceza Mahkemesinin 7.7.1998 gün ve 1998/112 Müt. sayılı kararını havi dosya tetkik edildi.
3713 sayılı Kanunun 8.4.1991 tarihine kadar işlenmiş suçlarda şartla salıverilme sürelerini kısalttığı, diğer yükümlülükleri kaldırmadığı, sanığın şartla salıverildiği, 25.8.1990 tarihinden 15.1.2001 olan bihakkın tahliye tarihleri arasında ve deneme müddeti içinde 12.3.1994 tarihinde işlediği suç nedeniyle şartla tahliyesinin geri alınmasına ve 12.3.1994-15.1.2001 tarihleri arasındaki sürenin aynen çektirilmesine karar verilmesinin gerektiği gözetilmeden, vaki itirazın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle CMUK.nun 343. maddesi uyarınca Ankara Birinci Ağır Ceza Mahkemesinin 7.7.1998 gün ve 1998/112 Müt. sayılı kararının bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 4.8.1998 gün ve 19682 sayılı yazılarına müsteniden ihbar ve mevcut dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.8.1998 gün ve Y.E. 93503 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Belirli bir süre için ve özel amaçla çıkartılan 3713 sayılı Kanun; 8.4.1991 tarihine kadar işlenen suçlarda meşruten tahliyeden istifade içni öngörülen süreyi kısaltmış, ancak şartla tahliye edilen hükümlülerin deneme süresi içindeki yükümlülüklerini bertaraf etmemiştir.
Hükümlü Naci, meşruten salıverildiği 25.8.1990 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 15.1.2001 tarihleri arasındaki deneme süresi içinde ve 8.4.1991 tarihinden sonra olmak üzere 12.3.1994 tarihinde kasdi bir cürüm işleyerek meşruten tahliye şartlarını ihlal etmiştir. Bu ihlal 3713 sayılı Kanunda öngörülen 8.4.1991 tarihinden sonradır.
TCK.17. maddesi uyarınca, hükümlünün bakiye cezası ile, ikinci suçundan tayin edilen cezasının, 647 sayılı Kanun ile 2148 sayılı Kanun hükümleri dairesinde çektirilmesi gerekir.
Sonuç: Bu itibarla; Cumhuriyet Başsavcılığının yazılı emre dayanan ihbarnamesi yerinde görüldüğünden itirazın reddi yerine, yerinde olmayan gerekçe ile kabulüne karar verilerek kesinleşen Ankara Birinci Ağır Ceza Mahkemesinin 7.7.1998 gün ve 1998/112 müt. sayılı kararının CMUK.nun 343. maddesince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallince yerine getirilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 24.09.1998 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy