(765 S. K. m. 51, 59, 79, 450)
Dava: Doğan ile Abdulvahip'i aynı sebep ve kasıt altında öldürmekten, Lütfü'yü silahla Münteha'yı da adiyen ayrı ayrı yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık Yahya, Abdulvahip'i silahla yaralamaktan sanık Mahmut'un yapılan yargılanmaları sonunda; Hükümlülüklerine ve adı geçen sanık Yahya'nın ertelenmiş cezasının aynen infazına ilişkin Erzurum Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.9.1997 gün ve 44/123 sayılı hükmün sanıklar ile silahtan maada kısmı müdahiller taraflarından Yargıtay'ca incelenmesi istenilmiş sanıklar duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığından tebliğ name ile Dairemize gönderilmekle; sanık Yahya hakkında duruşmalı diğer sanığın cezasının nevi ve türü itibarıyle temyizi hakkında da duruşmasız ve müdahillerin temyizi veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Karar: 1- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Yahya'nın aynı saik altında iki kişiyi öldürme, adiyen yaralama ve yasak silah taşıma, sanık Mahmut'un silahla yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde bu eylemlerle ilgili olarak suç niteliği tayin, sanık Yahya yönünden takdire sanık Mahmut yönünden tahrik ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sair savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen kabul ve kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde sanık Yahya yönünden bozma nedenleri dışında başkaca sanık Mahmut yönünden ise herhangi bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık Yahya müdafiinin aynı saik altında öldürme vasfının bulunmadığına, kastın aşılması hali olduğuna, keşif yapılması gereğine, nefis savunması koşulları doğduğuna, sanık Mahmut müdafiinin teşdiden ceza tertibinin yersizliğine, müdahil vekilinin sanık Mehmet'in suçunun öldürmeye tam kalkışmak olduğuna, sanık Yahya için tahrik uygulaması gerekmediğine yönelen müdahil Müntehaya yönelik eylemde sebep açıklamayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık Mahmut hakkındaki hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,
2- Sanık Yahya hakkındaki hükümlerin incelenmesinde; Sair temyiz nedenleri isabetli değilse de;
a) Camide vukubulan olayda tahrik sayılabilecek bir davranışının olmaması, müteakip olayda evinin camlarının kırılması, tüfekle yapılan atışların evi duvarlarına isabet etmesi, maktül Doğanı tüfekle maktül Abdulvahap'ı ise tabanca ile kendi kapısında görüp evine vaki saldırıların sorumlusu olarak görmesi ve ilk atışa hangi tarafın başladığının anlaşılamaması karşısında; maktüllerden kaynaklanan ve tevali ederek şiddet kazanan davranışların ağır tahrik olarak kabulü ile TCY.nın 450/5, 51/2, 59 ncu maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken tahrikin basit mahiyette kabulü ile hüküm kurulması,
b) Mağdur müdahil Münteha'dan kaynaklanan bir kışkırtma saptanmadığı halde bu fiille ilgili olarak sanık yararına TCY. nın 51/1.nci maddesinin uygulanması,
c) Karşılıklı atış arasında kalarak yaralanan ancak kimin endahtı ile yaralandığı netleştirilemeyen mağdurun yaralanmasından sorumlu tutulması ve eğer sanık Yahya'nın atışıyla yaralandığı görüşü benimseniyorsa bu isabetin, maktüllere yapılan atış sırasında olabileceği görüşüyle yasanın 79 ncu maddesinin uygulanması olasılığı gözetilip tartışılarak karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık Yahya müdafii ile müdahil Münteha'nın sebep açıklamayan temyizi bu yönleriyle isabetli görülmekle öldürme cezası yönünden de incelemeye tabi olan sair yönleriyle kabili temyiz hükümlerin sanık Yahya yönünden tebliğ name deki görüş benimsenerek BOZULMASINA, 04.05.1998 gününde oybirliği ile karar verildi.
4.5.1998 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık Yahya müdafii Avukat yokluğunda 07.05.1998 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy