(765 S. K. m. 29, 31, 33, 51, 59, 65, 448) (1412 S. K. m. 258)
Dava: Zaruretin tayin ettiği hududu tecavüz etmek suretiyle B. kasapı kasten öldürmekten sanıklar H. Ü. ile S. Ü.'in yapılan yargılanmaları sonunda; Hükümlülüklerine ve diğer sanık H. K.'ın üzerine atılı müsnet suçtan Beraatine ilişkin (ANKARA) İKİNCİ Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.6.1999 gün ve 40/115 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanıklar ile müdahiller tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Karar: 1- Sanık H. yönünden kurulan beraat hükmünün gerekçesine yönelik temyiz bulunmadığından müdafiinin bu sanık hakkındaki hükme yönelik temyizinin reddine karar verilmiştir.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar H. ve S.'nin suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri tahfif sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanık H. K.'nın mahkumiyetine yetecek nitelikte şüpheden uzak kesin delillerin bulunmadığı gerekçesiyle gösterilerek kabul edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklardan H. müdafiinin; bir sebebe dayanmayan, müdahiller vekilinin; sanık H. için sübuta, öldürme suçuna katıldığına, beraatin isabetsiz olduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık H. K. hakkındaki hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),
3- Sanıklar H. ve S. haklarında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;
a- Öldürme olayından önce Maktulün sanık S.'nin zorla ırzına geçtiği, S.'nin durumu eşi olan diğer sanık H.'ya anlattığı, olay günü maktulün eve telefon etmesi üzerine sanık H.'nın da isteği üzerine S.'nin eşinin evde olmadığını söyleyerek maktülün eve gelmesini sağladığı, eve gelen maktülün sanık H. tarafından kapıldığı tahrik altında başına keserle vurularak öldürüldüğü oluşa uygun kabulden anlaşılmasına göre; kendiliğinden gelip zorla tecavüze kalkışmayan maktüle yönelik eylemin öldürülmeden önceki haksız davranışı dikkate alınarak sanıklar H. ve S.'nin TCK. nun 448, 51/2, 59. maddeleri uyarınca tecziyelerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hükme varılması,
b- Kabul ve uygulamaya göre de;
aa) Sanık S.'ye TCK. nun 65/son maddesinin uygulanacağı yönünde CMUK. nun 258. maddesince usulüne uygun ek savunma hakkı tanınmadan hüküm kurulması,
bb) TCK. nun 31 ve 33. maddelerinin sonuç ceza nazara alınarak uygulanması gerekirken TCK. nun 29. maddesi çerçevesinde uygulama yapılması,
cc) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.4.1998 gün ve 1998/1-13-132 sayılı kararı gözardı edilerek kamu hizmetlerinden yasaklanma cezasında TCK.nun 59. maddesiyle indirim yapılması,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanık S. müdafi ile müdahiller vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün bu sanıklar yönünden tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA) 1.12.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy