(765 S. K. m. 17) (647 S. K. m. 19) (3713 S. K. m. 17, Geç. m. 1) (CG. 07.10.1991 T. 1991/6-230 E. 1991/261 K.)
Dava: Muhtelif suçlardan (Yozgat Ağır Ceza Mahkemesi)nin 20.1.1976 gün 1974/181 esas, 1976/4 sayılı Kararı ile 30 yıl ağır hapis cezasına hükümlü Nazif'in işbu cezasının infas sırasında 21.3.1986 gün 1986/32 Müt. sayılı Kararı ile şartla salıverildikten sonra bihakkın tahiye tarihi olan 31.1.2004 tarihinden önce 24.6.1988 tarihinde işlediği taammüden adam öldürmek suçundan dolayı Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinin 22.9.1999 tarihinde kesinleşen 25.12.1998 gün 1998/172-209 sayılı Kararı ile müebbet ağır hapis cezası ile cezalandırılması üzerine evvelce hükmolunan 30 yıl ağır hapis cezasına ilişkin şartla tahliye kararının geri alınmasına, son suç tarihi 24.6.1988 ile bihakkın tahliye tarihi 31.1.2004 tarihleri arasındaki sürenin aynen infazına dair Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.1999 gün 1999/170 Müt. sayııl Kararına vaki itirazın reddine dair (Sungurlu Ağır Ceza Mahkemesi)nce verilen 29.12.1999 gün 1999/170 Müt. sayılı Kararına veki itirazın reddine dair (Sungurlu Ağır Ceza Mahkemesi)nce verilen 29.12.1999 gün 1999/146 D. İş sayılı Kararına havi dosya incelendi;
Tüm dosya münderecatına göre 8.4.1991 tarihine kadar işlenmiş olan suçlardan açılmış ve açılacak olan ve mahkumiyete müncer olan davaların tutuklu ve hükümlülerinin 3713 sayılı Kanundan istifadeleri gerekeceği, bu kanunun 647 saylı Kanuna ve TCK. nuna göre özel bir nitelik taşıdığı, 647 sayılı Kanunun 19 ve TCK. nun 17. maddesinin tatbikatını askıya aldığı, "iyi hali" koşulu gibi şartla tahliyenin geri alınmaması koşulunu da aramadığı gibi 3713 sayılı Kanunun şartla salıverme hükümlerinden yararlanacak olanların bu kanuna tabi herbir mahkumiyet hükmünün bütünün nazara alınması ve indirim oranlarının tatbiki suretiyle infazı gereken müddetin hesabı icap edeceği, 8.4.1991 tarihinden önce vaki suçllardan müttehaz şartal tahliyenin geri alınması kararlarının yok sayılacağı gözetilmeksizn itirazın kabuül yerine yazılı olduğu şekilde reddine karar verilmesine isabet görülmediğinden bahisle CMUK. nun 343. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 28.4.2000 günlü 11221 sayılı yazılı emirlerine müsteniden ihbar ve dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.5.2000 gün ve 63724 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Yargıtay Ceza Genel Kurlunun 07.10.1991-6-230/261 sayılı Kararnıda da işaret edildiği üzere; 8.4.1991 tarihine kadar işlenmiş olan suçlarla ilgili mahkumiyete ilişkin cezaların tutuklu ve hükümlerinin 3713 sayılı Özel Yasadan yararlandırılmaları gerekir.
Yasa koyucu, 3713 sayılı Yasanın geçici maddesinde öngörülen süreninin hükümlü veya tutuklulukta geçirilmesi halinde başkaca bir koşul aramaksızın ilgilinin salıverilmesini amaçlamıştır. Sözü edilen yasada TCK. nun 17. maddesine yollamada bulunulmadığı gibi, şartla tahliye kararı geri alınanların geçici 1/c maddesinin yararlanmayacağına ilişkin bir hüküm de getirilmemiştir. Bu nedenle 3713 sayılı Yasanın uygulanması için "iyi hallilik koşulu" gibi "şartla tahliyenin geri alınmaması koşulu" da aranmamıştır.
Bu itibarla; 3713 sayılı Yasanın şartla salıverme hükümlerinden yararlanacak olanların infazı gereken herbir mahkumiyet hükmünün bütünü nazara alınacak ve indirim oranlarının tatbiki suretiyle infazı gereken süre hesap edilecektir. 8.4.1991 tarihinden önce işlenen suçlarla ilgili şartla tahliyenin geri alınması kararları yok sayılacaktır.
Açıklanan nedenlerle;
Yazılı emre dayanan tebliğname münderecatı yerinde görülmekle;
İtirazın kabulü yerine yazılı olduğu şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden itiraz üzerine Sungurlu Ağır Ceza Mahkemesinden verlip kesinleşen 29.12.1999 gün ve 1999/146 D. İş sayılı hükmün CMUK.nun 343. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 5.6.2000 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy