(765 S. K. m. 29, 456)
Dava: Fatma Tufan ile İsmail Can'ı silahla ayrı ayrı yaralamaktan sanık Mustafa Güngör'ün yapılan yargılanması sonunda, hükümlülüğüne ilişkin Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.12.1999 gün ve 63/192 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık ile müdahiller taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: 1- a- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdiri cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık vekilinin, haksız tahrik bulunduğuna, bu hususun kararda tartışılmadığına, vesaireye, müdahiller vekilinin, mağdur İsmail'e karşı eylemde suç vasfına, Fatma'ya karşı eylemde ceza indiriminin, hapis cezasının paraya çevrilmesinin ve teşdiden tayin edilmemesinin yersiz bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle mağdure Fatma'ya yönelik eyleminden verilen hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,
b- Mağdur İsmail'e yönelik eylem yönünden sair temyiz itirazları yerinde değilse de;
Olayın cereyan şekli, yaralanmanın mahiyet ve derecesi, yaralanmada her biri başlı başına TCK. nun 456/2. maddesinin tatbikini gerektirecek iki ayrı halin mevcut bulunması, işten kalma süresinin çokluğu dikkate alınarak, TCK. nun 29. maddesi uyarınca temel cezanın asgari haddin üzerinde tayin edilmesinin, sanığın eylemine hak ve nesafete daha uygun olacağının gözetilmemesi,
Sonuç: Kanuna aykırı ve müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 25.09.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy