(6085 S. K. m. 60) (2918 S. K. m. 41, 119) (1412 S. K. m. 405) (765 S. K. m. 2)
Dava: Konya Birinci Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28.4.2000 gün ve 2000/128 D. İş sayılı kararına vaki itirazın reddine ilişkin (Konya İkinci Ağır Ceza Mahkemesi)nce 11.5.2000 gün ve 2000/123 D. iş sayıyla verilen karar hükümlü H. vekilince temyiz edilmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 7.9.2000 gün ve 97778 sayılı onama istemine havi tebliğnamesiyle gönderilen evrak incelendi.
1- Hükümlü B.'nin 22.11.1981 tarihinde işlediği adam öldürme suçu nedeniyle Konya Birinci Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen ve TCK'nın 448, 51/1. maddelerince 18 yıl ağır hapse ve sürücü ehliyetinin 6085 sayılı yasanın 60/E maddesi uyarınca sürekli olarak geri alınmasına ilişkin 29.9.1991 gün ve 1982/175 esas 1983/145 karar sayılı hükmün Yargıtay Birinci Ceza Dairesi onayından geçerek 1.3.1984 tarihinde kesinleştiği,
2- Müteakip süreçte hükümlü vekili avukatın, 27.4.2000 günlü dilekçesiyle mahkemeden, sürücü ehliyetinin sürekli olarak geri alınmasına ilişkin kararın, yeniden ele alınmasını ve sonradan yürürlüğe giren 2918 sayılı yasanın 4199 sayılı yasa ile değişik 41 ve 119. addelerinin lehe hükümleri uyarınca, ehliyetin geri verilmesine hükmedilmemesini talep ettiği,
3- Konya Birinci Ağır Ceza Mahkemesi'nin duruşma açmadan evrak üzerinde verdiği 28.4.2000 gün ve 2000/128 D.İş kararıyla; TCY'nin 2. maddesi hükmü gözetilerek, 2918 sayılı yasanın 41 ve 119. maddeleri uyarınca sürücü ehliyetinin daimi olarak geri alınması kararının değiştirilip takdiren üç yıl geri alınmasına hükmedildiği,
4- Hükümlü avukatının bu karara karşı 4.5.2000 tarihinde yaptığı yasa yolu başvurusunun "itiraz" niteliğinde bulunduğu kabul edilerek Konya İkinci Ağır Ceza Mahkemesi'nce 11.5.2000 gün ve 2000/123 D. İş sayıyla redde hükmedildiği,
5- Hükümlü vekilinin redde ilişkin işbu sonuncu kararı 22.5.2000 gününde tebellüğ edip 23.5.2000 tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldı.
Konu dairece incelenmekle,
Gereği düşünüldü:
Karar: Suç tarihinde yürürlükte bulunan ahkam uyarınca, adam öldürme suçuna izafeten 6085 sayılı yasanın 60/E maddesine göre sürücü belgesinin sürekli olarak geri alınmasına hükmedilen ve bu hüküm kesinleşen B.'nin, sonradan yürürlüğe giren ve geçici geri almaya takdiren hükmetme olanağı tanıyan 2918 sayılı yasanın 4199 sayılı yasa ile değişik 41 ve 119. maddelerinin lehte olduğundan bahisle TCY'nin 2/2. maddesi mucibince yeniden karar verilmesini talep etme hak ve yetkisi varsa da; bu taleplere ilişkin mahkeme kararlarının, fer'i ceza niteliğindeki sürücü ehliyetinin geri alınması yaptırımını, gerek uygulanıp uygulamama ve gerekse uygulama halinde müddetini alt ve üst sınırları arasında takdire bağlı olarak belirleyebilme özelliğinden dolayı duruşma açılarak verilmesi gerekeceği, asli ve fer'i cezaların mahiyetini değiştiren ve takdire bağlı olarak süresini yeniden saptamayı icap ettiren tüm kararların duruşma açılarak verilmesi icap ettiğinin ve bu karar türlerinin CYUY'nin 405. maddesi kapsamı dışında kalıp temyiz incelemesine konu olması gerektiğinin Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve dairelerinin süreklilik kazanmış içtihatları gereği bulunduğu, bu itibarla Konya Birinci Ağır Ceza Mahkemesi'nce esastan incelemeye alınarak hükümlü avukatının yasa yolu isteminin karara bağlanmasında hukuki geçerlilik bulunmadığı, esasen ilk kararın itiraza konu olabilir bulunduğu kabul olunduğunda da bu karara vaki itirazın reddi kararının kesinlik kazandığının kabulü zorunluluğunun doğacağı anlaşılmakla;
1- Sürücü ehliyetinin sürekli geri alınmasına ilişkin fer'i cezanın sonradan yürürlüğe giren lehteki yasa uyarınca TCY'nin 2/2. maddesi mucibince takdiren ve sürekli olarak geri alınmasına ilişkin olmak üzere Konya Birinci Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilmiş 28.4.2000 gün ve 2000/128 Müt. sayılı kararın temyiz incelemesine konu olması karşısında, yasa yolunda yanılgı ile hükümlü avukatının 4.5.2000 tarihli başvurusunu itirazen inceleyen Konya İkinci Ağır Ceza Mahkemesi'nin 11.5.2000 gün ve 2000/123 D. İş sayılı red kararının hukuken geçersiz sayılmasına,
2- Hükümlü avukatının 4.5.2000 günlü yasa yolu başvurusunun temyiz dilekçesi sayılmasıyla fer'i ceza niteliğindeki kesinleşmiş mahkûmiyetin TCY'nin 2/2. maddesince değiştirilerek, gerek geçici yaptırımın gerekli olup olmadığını tayin etme ve gerekse takdiren süresini saptama mahiyetindeki kararın duruşmalı olarak verilmesi zorunluluğu karşısında, bu usuli merasime uyulmayarak evrak üzerinde incelemeye dayalı olarak verilen Konya Birinci Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28.4.2000 gün ve 2000/128 Müt. sayılı kararının tebliğnamedeki onama düşüncesine aykırı olarak (BOZULMASINA), 21.12.2000 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy