(647 S. K. m. 4, 6) (765 S. K. m. 51, 59, 95) (1412 S. K. m. 317, 423)
Dava ve Karar: T. A.'i bıçakla yaralamaktan sanık H. A., Y. A.'i 1 gün iş ve gücünden kalacak şekilde yaralamaktan sanık A. Y. ile işbu yaralama ile biten kavgaya katılmaktan sanık S. K.'nın yapılan yargılanmaları sonunda, hükümlülüklerine ve adı geçen sanık H. A.'ın ertelenmiş cezasının TCK.nun 95/2.maddesi gereğince aynen çektirilmesine ilişkin (Gaziantep) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.12.2000 gün ve 187/335 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar H. A., A. Y. ve müdahil taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: Adli ara verme nedeniyle CMUK.nun 423.maddesi gereğince acele ve tutuklu işleri görmeye yetkili Nöbetçi Ceza Kurulunca incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
1-a) 6136 sayılı Kanuna muhalefetten sanık H. A.'ın beraatine ilişkin hükmü temyize yetkisi bulunmadığından bu yöne ilişen temyiz itirazının CMUK.nun 317. maddesi gereğince reddine,
b) Trafik kazasında yaralanan küçük çocuğun sanıklarla bir akrabalığının veya yakınlığının bulunmadığı dosya içinde beyanlardan anlaşılması karşısında sanıkların bu kaza olayı nedeniyle toplanan kalabalığa karışıp başkaca bir olumsuz hareketi bulunmayan mağdur T.'e müdahale etmeye hakları da bulunmadığından sanıklara TCK.nun 51.maddenin uygulanmasına yönelik,
c) Sanık H.'ın tecilli mahkumiyetinin çektirilip çektirilmeyeceği 4616 sayılı Kanun hükümleri karşısında infazı gerçekleştirecek Cumhuriyet Savcılığınca nazara alınabileceğinden tebliğnamedekiTCK.nun 95.maddenin uygulanmaması yönündeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.
Sonuç: 2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık H. A.'ın; eksik incelemeye, fazla ceza verildiğine, teşdidin yersiz olduğuna, sanık A. Y.'ın; beraatine hükmedilmesi gerektiğine, TCK.nun 59 ve 647 sayılı Kanunun 4 ve 6.maddelerinin uygulanması gerektiğine, müdahiller vekilinin; H.'ın eyleminin öldürmeye teşebbüs olduğuna, diğer sanıkların da adam öldürmeye teşebbüsten cezalandırılmaları gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin tebliğnamedeki düşünce hilafına onanmasına 31.7.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy