(765 S. K. m. 264, 463)
Dava: Müstakil faili belli olmayacak şekilde İlyas S, Alaattin F, Metin Ç, Selahattin T. ile Erol S'yı kasten öldürmeğe tam derecede teşebbüsten, korku ve panik yaratacak şekilde ateş etmekten sanıklar Tansu E, Mete E, ile Nevzat Ö'ün yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin Sakarya İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.7.2001 gün ve 367/271 sayılı hüküm re'sen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar tarafından da istenilmiş sanık Nevzat Ö. duruşmada talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanığın duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Tansu, Nevzat ve Mete'nin suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde TCY. nın 264/7-8. maddesine mümas suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları sair yönlerden inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen kabul ve kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş sanıkların sübuta yönelik temyiz itirazlarının reddi ile,
1- Ancak;
a- Süreklilik kazanan uygulama ve Dairemiz içtihatlarına göre; içerdekiler görülmeden ve tek tek hedef seçme hali gerçekleşmeden dıştan yapılmış muhtelif atışlarla kahvehanede oturanların bazılarına vaki olan ateşli silah isabetlerinde, gayrimuayyenlik düzeyindeki kastın, isabet alanlarda hasıl olan neticeye göre belirlenmesi, ölüm olduğunda katil kastının, yaralama olduğunda da düzeyine göre etkili eylem kastının kabulünün gerekmesi karşısında, her bir mağdurun iş ve güçten kalma düzeyi gözetilerek suçlara vasfı verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
b- Mağdurlar İlyas, Metin ve Selahattin'den çıkartılan mermi çekirdeklerinin sanık Nevzat tarafından kullanılan silahtan atıldığının balistik raporla saptanması karşısında bu sanığın vasfı belirlenecek bu suçlarda asli fail olduğuna, yasanın 463. maddeden istifadesi gerekmediğine, bu mağdurlarla ilgili eylemlere sanık Mete'nin fer an katıldığına, mağdurlar Alaattin ve Erol'un kim tarafından yaralandığı belirlenemediğinden yaralanmalarında sanıklar Nevzat ve Mete'nin yasanın 463. maddesi konumunda faili gayrimuayyen durumunda bulunduklarının kabulü icap ettiğine, sanık Tansu'nun ise eylemlerdeki konumunun yasanın 65/son. maddesi kapsamında zorunlu fer'i fail düzeyinde bulunduğuna hükmedilmesi gereğinin gözetilmemesi,
2- Bu değerlendirmelerin doğal sonucu olarak;
Suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve TCY. nın 264/7-8. maddesine ilişkin hüküm dışında kalan suçların kesin hükme bağlanmasının ertelenmesi olanağı veren 4616 ve 4758 sayılı yasaların 1/4. maddeleri uyarınca yerel mahkemece erteleme yönünde değerlendirme yapılması zorunluluğunun doğması,
a- Bozmayı gerektirmekle konu hükümlerin ve irtibatlı hükümlerin tebliğnamedeki onama düşüncesine aykırı olarak BOZULMASINA,
b- Bozma gerekçesine göre sanıklar Tansu E, Nevzat Ö. ve Mete E'nin nezaret ve tutukluluk süreleri erteleme dışı kalacak suç nedeniyle verilmiş ceza yönünden değerlendirildiğinde bihakkın tahliyelerine başka suçtan hükümlü veya tutuklu değillerse telle tahliyelerinin temini için Yargıtay C.Başsavcılığına müzekkere yazılmasına 26.06.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy