(765 S. K. m. 51, 55, 59, 448, 463, 491, 522) (647 S. K. m. 4)
Dava: K. D.'ı kasten öldürmekten ve hırsızlıktan sanıklar D. D. ile E. A.'ın yapılan yargılanmaları sonunda, hükümlülüklerine ilişkin Beyoğlu İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.11.2001 gün ve 3/397 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanıkların duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
1- Yargıtay 6. Ceza Dairesinde benimsenip açıklanan ve süreklilikle uygulanan 2000 yılı değerlerine göre çalınan eşyaların suç tarihindeki kıymeti normal olduğu halde hafif kabul edilmek suretiyle TCK. 522. maddesi uyarınca sanıklara hırsızlık suçlarından verilen cezalarda indirim yapılarak eksik ceza tayin edilmiş olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
2- Dosyadaki mevcut delilleri değerlendirerek Yargıtay denetimine de imkan verecek şekilde bu hususta yeterli gerekçe göstermek suretiyle sanıklar lehine haksız tahrik hükmünü uygulamayan mahkemenin kararında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bu hususa ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar E. ve D.'un adam öldürme ve hırsızlık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma ve eleştiri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin sanık Erol yönünden adam öldürme suçunda sübuta, kabule göre de TCK.nun 463. ve 51/2. maddelerinin uygulanması gerektiğine, hırsızlık suçundan sübuta, sanık Davut yönünden adam öldürme suçunda TCK.nun 463 ve 51/2. maddelerinin uygulanması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
4-Ancak;
a- Sanıklar müdafii hırsızlık suçundan verilecek hürriyeti bağlayıcı cezaların 647 sayılı yasanın 4. maddesine göre paraya çevrilmesini istemiş olup sanık D. hakkında hırsızlık suçundan verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın paraya çevrilmesine karar verildiği halde sanık E. hakkında hırsızlık suçundan verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın paraya çevrilip çevrilmeyeceği hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması,
b- aa) TCK.nun 55/3. maddesinin tatbiki suretiyle hükmolunacak cezaların her fiil için 14 yıldan fazla olamayacağı gözetilmeden ve 59. madde uyarınca yapılacak indirimin bu miktar üzerinden yapılacağı düşünülmeden sanık D.'a öldürme suçu nedeniyle fazla ceza verilmesi,
bb) Sanık Davut hakkında hırsızlık suçundan verilen cezada TCK.nun 55/3. maddesi uyarınca indirim yapılmayarak fazla ceza tayin edilmiş olması,
Sonuç: Yasaya aykırı olup sanıklar müdafiinin sair temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle konu hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi bozulmasına, 03.07.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy