(765 S. K. m. 29, 59, 180)
Dava ve Karar : Silahla tehdit ve kötü muamele yaparak Hüseyin'in hürriyetini tahdit etmekten sanıklar Osman, Tamer ile Saldıray suç delillerini saklamaktan sanık Cafer ve izinsiz silah taşımaktan adı geçen sanık Osman ile sanık Mehmet Özcan yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ve adları geçen sanıklar Osman, Tamer, Cafer, Mehmet Özcan ile Saldıray üzerlerine atılı diğer suçlardan beraatlerine ilişkin (Sakarya Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.2.2001 gün ve 293/25 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar ve müdahil tarafından istenilmiş sanık Osman duruşmada talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanık Osman hakkında duruşmalı diğer sanıklarla müdahilin temyizi veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1 - Müdahil vekilinin sanıklar Osman, Saldıray ve Tamer'in isimlerine yazmak suretiyle temyizinin kapsamını adı geçenlerle sınırlı tutması nedeniyle diğer sanıklar Özcan ve Cafer yönlerinden temyiz incelemesinin sanıklar vekillerinin talepleri veçhile yapılmasına karar verilmiştir,
2- a) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Osman, Saldıray, Tamer'in hürriyeti tahdit, sanıklar Mehmet Özcan ve Cafer'in suç delillerini gizlemek, ruhsatsız tabanca taşımak suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar Osman, Saldıray ve Tamer'in intihara teşvik ve yardım etmek fiillerinin sübut bulmadığı gerekçeleri gösterilerek takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre sanıklar Osman, Saldıray ve Tamer haklarında aşağıda açıklanan bozma sebepleri dışında verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar Osman müdafiinin duruşmalı incelemede TCK 180/son maddesinin uygulanmasının yersizliğine, teşdit bulunmadığına, eylemin vasfına, TCK. 59. maddenin uygulanması gerektiğine, diğer sanıklar müdafi-, ilerinin sübuta, vasfa, TCK. 59 ve 647 sayılı Yasanın uygulanması gerektiğine ilişen, müdahil vekilinin intihara teşvikten verilen hükümlerin yersizliğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar M.Özcan ve Cafer haklarındaki mahkumiyet hükümleri ile sanıklar Osman, Saldıray ve Tamer'in maktulü intihara teşvik suçundan beraatlerine ilişkin hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),
b) Sanıklar Osman, Saldıray ve Tamer'in hürriyeti tahdit suçlarına ilişen sair temyiz itirazları yerinde değilse de;
Olay sonrası, maruz kaldığı fiil nedeniyle intihar eden Hüseyin'in dosyaya ibraz edilen etek giydirilmiş, anüsüne şişe sokulmuş pozlarını da içeren ve ifşa edilmek için sanıklar tarafından çekilen fotoğrafları ile sanıkların eylemleri birlikte değerlendirildiğinde şahsına yapılan saldırının çok ağır bulunduğu ve onu olay akabinde bu nedenle intihara sürüklediği, TCK. 180. maddedeki "şahsına veya sıhhatine zarar gelmesi" kavramının sıhhati ve maddi zararlar yanında "manevi" zararı da kapsaması gerekeceği bu suretle sanıkların fiillerinin vahameti de dikkate alınıp TCK. 29/son. maddesi uyarınca temel cezanın asgari haddin üstünde belirlenerek her üç sanık hakkında anılan TCK. 180/1, maddesi tatbiki ile hüküm kurulmasından zühul olunması,
Sonuç : Yasaya aykırı müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün adı geçen sanıklar yönünden ve hürriyeti tahdit suçuyla sınırlı olmak üzere tebliğname hilafına (BOZULMASINA), 11.2.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy