(765 S. K. m. 33, 59, 73, 450) (6136 S. K. m. 13) (4721 S. K. m. 471) (4771 S. K. m. 1)
Dava: Veysel Aksun'u taammüden birlikte öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanıklar Uğur Bartan ve Enver Dinç, İsmail Sönmezi kasten öldürmeye tam derecede teşebbüsten adı geçen sanık Uğur Bartan'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine sanık Enver Dinç'in İsmail Sönmeze karşı eyleminden beraatine ilişkin Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.1.2002 gün ve 21/4 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar ile müdahil İsmail Sönmez taraflarından istenilmiş sanıklar duruşmada talep etmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanıkların duruşmaya müdafii göndermemeleri nedeniyle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
Karar: 1- Müdahil vekilinin yetkisi bulunmadığından 6136 sayılı kanuna muhalefetten kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının CMUK. 317. maddesi gereğince reddine,
2- Müdahil İsmail vekilinin sanık Enver aleyhine yaptığı temyiz ile sanıklar müdafilerinin temyizleri üzerine yapılan incelemede;
3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Enver ve Uğur'un suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık Enver Dinç'in İsmail Sönmeze eylemden delil yetersizliğinden beraatine hükmedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde sanık Enver yönünden düzeltme, sanık Uğur yönünden aşağıda açıklanan bozma sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Uğur Bartan müdafiinin Uğurun beraat etmesi gerektiğine, taammüdün oluşmadığına, vesaireye, sanık Enver Dinç ve müdafilerinin suçu bulunmadığından beraat etmesi gerektiğine, müdahil İsmail vekilinin Enver'in beraatinin yersiz olduğuna, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
a- Sanık Enver hakkında; öldürmek suçundan verilen cezada temel cezanın ölümle başlaması ve 4771 sayılı yasanın 1/A. maddesi uyarınca ölüm cezasının müebbet ağır hapse dönüştürülmesi nedeniyle sanığın tasarlayarak adam öldürmekten TCK. 450/4. 4771 sayılı yasanın 1/A. ve 1/A-b. TCK. 59. maddeleri uygulanmak suretiyle müebbet ağır hapis cezasıyla tecziyesine ve 4721 sayılı TMK. nun 471. maddesiyle TCK. nun 33. maddesinde gerçekleştirildiği kabul edilen zımni değişiklik gözetilerek; CMUK. nun 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasındaki ceza süresince sözcüğü yerine uygulamada 4721 sayılı TMK. nun 471. maddesinin gözetilmesine yazılarak düzeltilmek suretiyle hakkındaki hükmün ONANMASINA,
b- Sanık Uğur hakkında sair temyiz itirazlarına gelince;
aa) Sanık hakkında TCK. nun 450/4. maddesi uyarınca hükmolunan cezada temel cezanın ölümle başlaması ve 4771 sayılı yasanın 1/A. maddesi dikkate alınarak yeniden hüküm kurulması,
bb) Sanığa öldürmeye tam kalkışmak ve ruhsatsız silah taşımaktan hükmolunan cezalarda her bir mahkumiyet için TCK. 73. maddesi gereğince ayrı ayrı hücre hapsi tayini gerektiği halde toplam ceza dikkate alınıp tek hücre cezası belirlenmesi yasaya aykırı olup,
cc) 4721 sayılı TMK .nun 471. maddesiyle TCK. nun 33. maddesinde gerçekleştirildiği kabul edilen zımni değişiklik nedeniyle TCK. 33. maddesinin yeniden değerlendirilmesi lüzumu bozmayı gerektirmekle,
Sonuç: Sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden kabulüyle sanık Uğur hakkındaki hükümlerin açıklanan sebeplerden dolayı kısmen tebliğname gibi BOZULMASINA 08.11.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy