(4616 S. K. m. 1) (765 S. K. m. 17, 77) (CGK. 05.02.2002 T. 2002/6-43 E. 2002/151 K.)
Dava: Hükümlü Musa Güneş'in TCK. nun 17. maddesi gereğince şartla salıverilme kararı geri alınan Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.4.1978 gün, esas 1977/194-karar 1978/70 sayılı kararı ile verilen müebbet ağır hapis cezasının, 01.12.1995-09.06.2013 tarihleri arasındaki deneme süresini kapsayan hürriyeti bağlayıcı cezasının ve Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.10.1998 tarih, 1998/170-116 sayılı kararı kapsamındaki 16 yıl 11 ay 16 gün ağır hapis ve 11 ay hapis cezalarının yerine getirilmesinde, 4758 sayılı kanun ile 4616 sayılı kanuna eklenen hükümler uyarınca şartla salıverilme isteminin reddine ilişkin, Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.05.2002 gün ve 2002/260 müt. sayılı kararına vaki itirazın reddine dair, Konya İkinci Ağır Ceza Mahkemesinin 11.06.2002 gün ve 2002/361 müt. sayılı kararını havi infaz dosyası incelendi.
Karar: Tüm dosya kapsamına göre 4616 sayılı kanunun bazı hükümlerinin Anayasa Mahkemesince iptali nedeniyle yeniden yapılan düzenlemeleri içeren 23.5.2002 tarihinde yürürlüğe giren 4758 sayılı kanun hükmüne, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.02.2002 gün ve 2002/6-43-151 sayılı kararına nazaran şartla salıverilmenin geri alınmasına sebebiyet veren suçlar için 647 sayılı kanunun 19. maddesi uygulanarak belirlenecek infazı gereken ceza ile şartla salıverilme kararının geri alınması nedeniyle infazına karar verilen bakiye cezanın toplamı üzerinden 10 yıl indirilmesinden sonra 647 sayılı kanunun Ek-2. maddesi hükmünden yararlandırılmak suretiyle cezanın yerine getirilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle CMUK. 343. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 07.08.2002 gün ve 34631 sayılı yazılı emirlerine müsteniden dava dosyası C. Başsavcılığından 19.08.2002 gün ve 132304 nolu tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: okundu ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
4616 sayılı Kanunla, 23.04.1999 tarihine kadar işlenen bir kısım suçlarla ilgili mahkumiyetler için, aranan koşulların bulunması halinde çekilecek hükümlülük süresini azaltan, genel infaz kurallarından ayrık olan, özel bir şartla salıverme hükmü getirilmiş ve kanunun 1/2. bendinde yer alan bahse konu şartla salıverme hükmü, bir kısım bentlerin Anayasa Mahkemesi kararı ile iptalinden sonra başka koşul aranmaksızın kapsamında olan tüm mahkumiyetler için 647 sayılı Kanunun Ek-2. maddesinden de istifade ettirilmek suretiyle uygulanabilir hale gelmiştir.
Şartla tahliye hususunda genel kuraldan ayrılan 4616 sayılı Kanunun, Türk Ceza Kanunu ve 647 sayılı Kanuna göre özel bir kanun olup öncelikle uygulanması gerekir. Söz konusu kanunda, TCK. 17. maddesi uyarınca bakiye cezanın çektirilmesine karar verilmesi durumunda bu cezanın ne suretle infaz edileceği hususunda bir açıklık bulunmadığı gibi şartla tahliyenin geri alınması halinde kanunun 1/2. bendinden yararlanmanın mümkün olmayacağına ilişkin bir hükme de yer verilmemiştir. Bu nedenle belirli bir zaman dilimi ile sınırlı uygulanacak olan 4616 sayılı kanunun şartla tahliyeye ilişkin 1/2. bendi ve 647 sayılı kanunun Ek-2. maddesi, söz konusu kanunun kapsamı içinde bulunan 23.4.1999 tarihine kadar işlenen suçlardan tayin edilen mahkumiyetler ile bakiye cezanın çektirilmesine neden olan suçlardan verilen mahkumiyetler ve de bakiye ceza için, uygulanacak, bu tarihten sonra işlenen suçlardan tayin edilen mahkumiyetler ile bakiye cezanın çektirilmesine neden olan suçlardan verilen mahkumiyetler ve bakiye ceza için şartla tahliye hükümlerinin düzenlendiği TCK. 17. maddesi ile 647 sayılı Kanun hükümleri tatbik olunacaktır. Başka bir ifade ile 4616 sayılı Kanunun tatbik edilebilmesi için gerek ilk suçun ve gerekse şartla tahliyenin geri alınmasına neden olan ikinci suçun, 23.04.1999 tarihinden önce işlenmiş ve kanun kapsamındaki suçlar olması aranacaktır.
4616 sayılı Yasanın bazı maddelerinin Anayasa Mahkemesince iptali ile yeniden yapılan düzenlemeleri içeren 4758 sayılı Yasa hükümlerince yapılan incelemede;
TCK. nun 17. maddesine göre şartla tahliye kararı geri alındığında infaza karar verilen bakiye ceza ile şartla tahliye kararının geri alınmasına neden olan suç veya suçlar nedeni ile verilen cezaların ayrı ayrı infaz rejime tabi olması şartla tahliyenin geri alınmasına neden olan suç veya suçların kendi aralarında TCK. nun 77. göre içtiması mümkün olup 647/19 ve 2148 sayılı kanunun uygulama olanağının bulunması TCK. nun 17. maddeye göre infazına karar verilen bakiye cezanın ise aynen infazının gerekmesi hususunda Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.3.1992 tarih 1-65-88 sayılı kararı ile yine Ceza Genel Kurulunun 05.02.2002 gün 2002/6-43-151 sayılı kararı ile birlikte değerlendirilerek
a) Şartla salıverme kararının geri alınması ile infazına karar verilen ilk suçun cezasının bütünü ile,
b) Şartla salıverilenin geri alınmasına sebebiyet veren 2. suç için 647 sayılı Kanunun 19 ve ek 2. maddeleri uygulanarak belirlenecek infazı gereken cezanın toplamı üzerinden 10 yıl sürenin indirilmesinden sonra kalan sürenin aynen infazı gerekmektedir.
Sonuç itibarıyla değişik nedenlerle Cumhuriyet Başsavcılığının yazılı emir isteği yerinde görülerek Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.6.2002 tarih ve 2002/361 müt. sayılı kararının CMUK. nun 343. maddesi gereğince BOZULMASINA,
Sonuç: Bakiye işlemlerin mahallinde yapılması için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 18.10.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy