(765 S. K. m. 59, 456, 457) (1412 S. K. m. 317)
Dava: M.'u bıçakla yaralamaktan sanık Y.'ın yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne ilişkin H. Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 09.07.2002 gün ve 213/307 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi müdahil tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: 1-) Sanığın süresinde olmayan temyiz isteğinin CYUY.nın 317. maddesi uyarınca reddine,
2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri tahfif sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, müdahilin sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdur ile arasında önceye dayalı husumet bulunan sanığın olay günü mağdurun evine gelip onu görüşme bahanesi ile dışarı çağırdığı, üzerinde taşıdığı öldürmeye elverişli bıçağını çekip mağdurun kalbine uzayacak derecede göğsüne saplayıp onu hayati tehlike doğuracak derecede yaraladığı, bu oluş içerisinde sanığın fiilinin adam öldürmeye tam kalkışma suçunu oluşturduğu halde suç niteliğinde yanılgıya düşerek sanığa TCK.'nun 456/2, 457/1 ve 59. maddeleriyle hükümlendirilerek eksik ceza tayini,
Sonuç: Yasaya aykırı müdahil vekilinin temyiz itirazlarının bu nedenle kabulüyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 26.05.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy