(647 S. K. m. 6) (765 S. K. m. 23)
Dava: Aliyi bıçakla yaralamaktan sanık Yaşar'ın yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne ilişkin (EYÜP) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 8.10.2002 gün ve 223/146 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık ile müdahiller tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle, incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin 647 sayılı Yasanın 6. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişen, müdahil vekilinin vasfa tahrikin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
1- Sanığın kesici aletle mağduru beş yerinden yaraladığı, batına nafiz olan yaranın hayati tehlike geçirmesine sebebiyet verdiği diğer yaraların ise ayrı ayrı 7 şer gün iş ve gücüne engel teşkil ettiği dikkate alınarak sanık hakkında ceza tertip olunurken TCK.'nun 29/son maddesi gereğince asgari haddin üstünde tayini gerektiğinin düşünülmemesi,
2- Müdahilin vekille temsil edildiği dikkate alınarak müdahil vekili yararına maktu vekalet ücretine hükmolunmaması,
Sonuç: Kanuna aykırı müdahil vekilin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA 10.02.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy