(765 S. K. m. 51, 448 ,450) (2253 S. K. m. 12)
Dava: Hatice ile Ayşe 'yi aynı sebep ve kasıt altında öldürmekten sanık Ömer 'in yapılan yargılanması sonunda:Hükümlülüğüne ve diğer sanık Memiş'in üzerine atılı müsnet suçtan beraatine ilişkin ( N ) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.9.2002 gün ve 35/151 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık ile müdahil taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: 1-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ömer'in suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde maktüle Ayşe'yi öldürmede cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık Memiş'in maktüllerin öldürülmesi suçunda elde edilen delillerin mahkumiyetine yeter derece ve nitelikte bulunmadığı takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Ömer vekilinin bir sebebe dayanmayan, müdahilin, sanık Memiş'in suçunun sübut bulduğuna, her iki sanık yönünden eksik soruşturmaya, sanık Ömer yönünden tahrik uygulanmasının isabetsizliğine yönelen, ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık Memiş hakkında kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,
2-Sanık Ömer hakkındaki hükmün incelenmesinde;
Sanık Ömer'in maktüle Ayşe'yi elektrik süpürgesini atması ve kendisine hakaret etmesi nedeniyle öldürdüğü, diğer maktüle Hatice'yi ise herhangi bir sebep olmaksızın öldürülen kızı Ayşe'nin başına gelip kucaklayıp ağlamasını görmesi üzerine öldürdüğü bizzat sanığın savunmaları ve dosyadaki delillerden anlaşılmış bulunmakla her iki maktülenin aynı saik altında öldürülmemesi nedeniyle maktüle Ayşe'yi öldürmekten TCK.nun 448, 51/1 maktüle Hatice'yi öldürmekten TCK.nun 448. maddeleri ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken uygulama yeri bulunmayan TCK.nun 450/5.maddesinden hüküm kurulması,
3-Kabule ve uygulamaya göre;
a) 4771 sayılı Yasanın 1/A ( a ) madde ve alt bendi hükmüne rağmen TCK.nun 51/1. maddesi ile sanığın cezasında yapılan indirimin idam cezası yerine müebbet ağır hapis cezası üzerinden yapılması,
b) 2253 sayılı Yasanın 12/2.maddesine göre sanık hakkında 7 sene hapis cezası yerine 12/1.maddesi uyarınca 10 sene hapis cezası tayin edilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı olup sanık vekili ve müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle sanık Ömer hakkında kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA 8.10.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy