(2863 S. K. m. 25, 74) (765 S. K. m. 30, 59) (647 S. K. m. 6)
Dava: 2863 Sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununa muhalefet suçundan sanık Ömer Öz'ün yapılan yargılanması sonunda, 2863 S. K.nun 74/2, TCK. nun 59 ve 647 SK. nun 6. maddeleri gereğince 10 ay ağır hapis ve 118.638.000. lira ağır para cezasıyla mahkumiyetine, bilirkişi raporunda belirtilen taşınır kültür varlıklarının müzeye teslimine dair Amasya Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.3.2002 gün ve 2001/165 Esas, 2002/58 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 4.6.2003 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Taşınır Kültür Varlıklarının İzinsiz Ticaretini Yapmak suçundan açılan dava hakkında zamanaşımı süresi içinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve taktirine incelenen dosya içeriğine göre sanığın bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1- 2863 Sayılı Yasanın 25. maddesi; 4. madde uyarınca Bakanlığa bildirilen ve 23. maddede belirtilen taşınır kültür ve tabiat varlıklarının tasnif ve tescile tabi tutulacağını öngörmüştür. Tasnif, incelenen taşınır kültür ve tabiat varlığının korunması gerekli olup olmadığının belirlenmesidir. Bu tasnif sonucunda korunması gerekli görülenlerin belge ve envanter listeleri düzenlenmek suretiyle tescili yapılır ve bunların birer nüshası müze dosyalarında muhafaza edilir. Devlet müzelerinde bulunması gerekli görülenler usulüne uygun bir biçimde ve 64. maddede yazılı koşullar uyarınca müzelere alınırlar. Müzelere alınmasına gerek bulunmayanlar ise yukarda açıklanan belgelerle sahiplerine iade olunurlar.
Bu itibarla; bir taşınır kültür varlığının hem tescil dışı olması ve hem de müzelerde korunması gerekli değer taşıması mümkün değildir. Zira tescil dışı bırakılan varlıklar korunması gerekmeyen ve bu nedenle 2863 Sayılı Yasa kapsamı dışında kalan kültür varlıklarıdır.
24.1.2002 tarihli hükme esas alınan bilirkişi raporunda, sanıkta ele geçirilen 6, 7, 8, 9, 10, 12, 13, 14, 15. sıradaki eserlerin, tasnif ve tescile tabi olmayan ancak müzelerde etütlük olarak korunması gereken kültür varlığı olduğu belirtilmiş, bu rapora dayanılarak suça konu eserlerin müzeye teslimine karar verilmiştir. Bu belirlemenin kendi içinde çelişkili olduğu gözetilerek, öncelikle numaraları sayılan suça konu eserler üzerinde yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak yukardaki açıklamalar ışığında korunması gerekli taşınır kültür varlığı olup olmadıklarının kesin olarak saptanması ve sonucuna göre sanığa iadesine veya müzeye teslimine karar verilmesi gerekirken, bilirkişinin yetersiz ve kendi içinde çelişen raporuna itibar edilerek suça konu eserlerin müzeye teslimine karar verilmesi,
Kanuna aykırı;
2- Hükümden sonra 10 Şubat 2003 gün ve 25020 Mükerrer Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 4806 Sayılı Kanunun 1. maddesiyle değişik TCK. nun 30. maddesinin 2. fıkrası gereğince para cezalarında bin lira küsrünün atılmasında zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMUK. nun 321 nci maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 31.05.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy