(765 S. K. m. 20, 50, 51, 59, 451) (5237 S. K. m. 53, 27, 29, 62, 87) (YCGK 20.04.2004 T. 2004/1-47 E. 2004/101 K.)
Dava: Zaruretinin tayin ettiği hududu aşmak suretiyle H.İ.I. 'nın ölümüne sebebiyet vermekten sanık E. A. 'nın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (Bergama) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.5.2003 gün ve 40/51 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık ile müdahil tarafından istenilmiş, sanık duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Karar: 1- a) Sanığa verilen cezanın tür ve miktarı nazara alınarak müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin CMUK. nun 318. maddesi uyarınca,
b) Müdahiller vekilinin yetkisi bulunmadığından ruhsatsız av tüfeği bulundurmak suçundan kurulan hükme yönelen temyiz isteğinin CMUK. nun 317. maddesi uyarınca reddine,
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın adam öldürmek suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri tahfif sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına ve TCK.nun 49. maddesinin uygulanmasının gerektiğine yönelen, müdahiller vekilinin eksik incelemeye vesaireye ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
A) Oluş ve delillere göre;
Maktul, sanık ve sanığın babası tanık M. E. arasında araba alım satımında maktulün borcunu ödememesinden kaynaklanan tartışma sırasında maktulün belinde bulunan tamamen gerçek tabanca görünümdeki kurusıkı gaz tabancasını çıkartmaya çalışması üzerine tanık M. E. maktule sarılarak engel olduğu, meydana gelen boğuşma sırasında yere yuvarlandıkları ve maktule ait tabancanın eliyle uzanıp ta alamayacağı mesafeye düştüğü, bu durumda iken sanığın av tüfeğiyle 2 el ateş ederek maktulü öldürdüğü olayda M. E. tarafından etkisiz duruma düşürülen saldırısı sona ererek, sanık tarafının hakim konuma geçtikleri durumda iken kapıldığı ağır ve haksız tahrikin etkisiyle atılı suçu işlediği anlaşıldığı ve cezanın TCK. nun 51/2. maddesiyle indirilmesi gerektiği halde mevcut saldırı ve hareketle sanığın kendisinin ve babasının hayatı için fil hal defi zaruretinin şartlarının oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde TCK. nun 50. maddesiyle hüküm tesisi,
B) Kabule göre;
a) TCK. nun 50 ve 59. maddeleri ile tayin olunan sonuç ceza göz önünde tutularak 20. madde uyarınca kamu hizmetlerinden yasaklanma cezasının tayini gerektiği cihetle ayrıca bu cezanın da TCK. nun 59. maddesi ile indirime tabi tutulamayacağının gözetilmemesi,
b) Ceza Genel Kurulu'nun 20.4.2004 gün ve 47-101 sayılı kararı ve bu doğrultudaki uygulamalara göre hükmedilen vekalet ücretinin müdahiller yerine vekilleri lehine hükmolunması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık müdafii ile müdahiller vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 5.7.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy