(5237 S. K. m. 7 ) (765 S. K. m. 51) (5252 S. K. m. 9)
Dava: Mustafa Coşkun'u kasten öldürmeye tam derecede teşebbüsten sanık İsmail Coşkun'un yapılan yargılanması sonunda, hükümlülüğüne ilişkin Ankara Dokuzuncu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.03.2004 gün ve 438/17 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
Karar: Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın silahlı yaralama suçunun sübutunda, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliğinin tayin olunmasında isabetsizlik bulunmamıştır.
Ancak;
1- Oluşa, dosya içeriğindeki delillere ve mağdurca da kabul olunan tanık Ayşe'nin aşamalarda değişmeyen ifadesine göre, olay günü gündüz saatlerinde sanığın evine giden kardeşi mağdurun, arabanın park edildiği yer yüzünden sanığın eşi Ayşe'ye bağırıp onu darp ettiği, akşam eve gelen sanığın, eşinin kendisine bu olayı anlatması üzerine, kardeşiyle konuşmak için gittiği evde aralarında çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine bıçakla yaraladığı anlaşılmakla, mağdurun sanığın eşine yönelik haksız hareketlerinin etkisinde kalarak suçu işlediğinin gözetilmemesi, kabule göre de ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belirlenemediği hallerde sanık lehine hareketle TCK. nun 51. maddesinin uygulanması gerekeceğinin düşünülmemesi,
2- Hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK. nun 7. ve 5252 sayılı TCK. nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9. maddesi hükümleri uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 29.12.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy