(765 S. K. m. 45, 52, 448) (5237 S. K. m. 8, 21, 81)
Dava: Mukaddes Kaya'yı kasten öldürmekten, Ahmet Kaya'yı silahla yaralamaktan, tehditten ve hakaretten sanık Sadettin Kaya, Hikmiye Kaya ile Sadettin Kaya'yı yaralamaktan sanıklar Abdullah Kaya ile Ahmet Kaya, hakaretten adı geçen sanık Abdullah Kaya, şartlı tehditten ve hakaretten adı geçen sanık Ahmet Kaya, hakaretten sanık Hikmiye Kaya'nın yapılan yargılanmaları sonunda, hükümlülüklerine, sanık Sadettin'in tehditten ve hakaretten Hikmiye'nin Abdullah'a karşı hakaretten beraatine ilişkin Denizli İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.11.2004 gün ve 74/333 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş, sanık Ahmet duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanığın duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
Karar: 1- Sanık Ahmet'in müdahil Sadettin'e yönelik tehdit ve hakaret suçları ile müdahil Hikmiye'ye yönelik tehdit suçu yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan müdahiller vekilinin suçların sübutuna yönelen temyiz itirazlarının reddiyle beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Sadettin'in kasten öldürme ve mağdur Ahmet'e yönelik suçlarının sübutunda, sanık Hikmiye'nin mağdur Ahmet'e yönelik hakaret, sanık Ahmet'in mağdurlar Sadettin ve Hikmeye'ye yönelik etkili eylem, sanık Abdullah'ın mağdurlar Sadettin ve Hikmiye'ye yönelik etkili eylem suçlarının sübutunda, sanık Sadettin'in Ahmet'e karşı eylemi dışında oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliğinin tayin olunmasında isabetsizlik bulunmadığından müdahil sanıklar Sadettin ve Hikmiye müdafiinin Hikmiye yönünden sübuta, Sadettin yönünden 79. maddenin uygulanması gerektiğine, Ahmet yönünden sübuta, yönelen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
a) Sanık Sadettin'in maktül ve mağdur Ahmet'e doğru ateş ederken asıl hedefinin Ahmet olduğu, Ahmet'in de tüfekle yapılan bu atış sonucunda yaralandığı anlaşılmakla adam öldürmeye tam teşebbüsten cezalandırılması yerine silahla etkili eylemden hüküm tesisi,
b) Sanık Sadettin'in mağdur Ahmet'e ateş ettiği sırada onun yanında bulunan annesi Mukaddes'in de yaralanabileceğini öngörerek gayrimuayyen kasıtla (olası kasıtla) adam öldürmeden sorumlu tutulması gerekeceği cihetle TCK. nun 52. maddesinin uygulama yerinin bulunmadığının gözetilmemesi,
c) Hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. nun 7. ve 5252 sayılı TCK. nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9. maddesi hükümleri uyarınca sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, müdahil sanıklar Ahmet, Abdullah, Sadettin ve Hikmiye müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin BOZULMASINA, 07.12.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy