(765 S. K. m. 20, 31, 47) (5237 S. K. m. 7) (5252 S. K. m. 9)
Dava: M.'ü kasten öldürmekten, D. ile M. 'yı ayrı ayrı yaralamaktan sanık M.'ın yapılan yargılanması sonunda, hükümlülüğüne ilişkin İ. İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.11.2003 gün ve 209/202 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın adam öldürmek suçunun sübutunda, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliğinin tayin olunmasında isabetsizlik bulunmamıştır.
Ancak;
1- Hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 7. ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9. maddesi hükümleri uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2- Kabule göre de;
a )Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 4.5.1992 gün ve 6-128/140 sayılı kararında açıklandığı gibi TCK.nun 47/3. maddesindeki indirim oranının en az 1/2 en çok 2/3 olarak uygulanması gerektiği halde, kararda indirim oranından azami şekilde faydalandırıldığının belirtilmesine rağmen gerekçe ile çelişir şekilde indirimin alt sınır üzerinden yapılmış olması,
b )30.6.1995 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı gibi TCK.nun 47. maddesinin uygulandığı hallerde TCK.nun 31, 20. maddeleri uyarınca hükmedilecek kamu hizmetlerinden yasaklılık süresinin 3 yıldan fazla olamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde 10 yıl süre ile kamu hizmetlerinden yasaklanmasına karar verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, C. Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 10.10.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy