(765 S. K. m. 456, 457, 448, 516, 571, 572) (5237 S. K. m. 7) (5252 S. K. m. 9)
Dava: Özay Genç ile Murat Bölük'ü kasten öldürmeye tam derecede teşebbüsten, mütecaviz sarhoşluktan ve ızrardan sanık Ramazan İbiş, Özay Genç'i yaralamaktan ve mütecaviz sarhoşluktan sanık Gökhan Önder Aydın'ın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, Ramazan İbiş'in ızrardan beraatına ilişkin Ankara Dokuzuncu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.10.2004 gün ve 82/219 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık Ramazan İbiş ile müdahil taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Uygulamaya göre sanık Ramazan hakkında hükmolunan tüm suçlardan verilen ceza miktarları gözetilmeden Murat'a yönelik eylemi ile saldırgan sarhoşluk suçundan verilen cezaların ertelenmesine karar verilmesindeki yanlışlık, saldırgan sarhoşluk suçuna müdahalenin söz konusu olmaması ve aşağıda gösterilen bozma sebebi gözetilerek mağdur Murat'a yönelik olarak Ramazan'ın eylemine müdahil Özay'ın temyiz yetkisi bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutunda, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde yaralama ve müessir fiil suçlarının suç niteliğinin tayin olunmasında isabetsizlik bulunmadığından sanık Ramazan'ın eksik incelemeye ve suç vasfına, müdahil Özay vekilinin eksik incelemeye, suç vasfına yönelen temyiz itirazlarının reddine; Ancak;
a) Sanık Ramazan'ın Özay'ı araba ile kasten yaraladığı isabetle kabul olunmasına rağmen aynı olay sırasında araba ile mağdur Özay'ın arabasına da kasten çarptığının kabulü ile ızrar suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken kastı olmadığından bahisle beraat kararı verilmesi
b) Tahrik altında suç işleyen sanık Ramazan hakkında saldırgan sarhoşluk suçunun unsurlarının oluşmadığının düşünülmemesi,
c) Hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK. nun 7. ve 5252 sayılı TCK. nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9. maddesi hükümleri uyarınca sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, müdahil Özay vekili ile sanık Ramazan'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA 05.12.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy