(765 S. K. m. 62, 448) (1412 S. K. m. 104)
Dava: Salih O.'yı kasten öldürmeye tam derecede teşebbüsten sanıklar Kenan A. ile İbrahim A.'ın yapılan yargılanmaları sonunda, hükümlülüklerine ilişkin Edirne Birinci Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 15.6.2004 gün ve 322/157 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle, incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Sanık İbrahim hakkında yasak silah taşıma suçundan açılan kamu davası hakkında zamanaşımı içinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık İbrahim'in kasten öldürmeye teşebbüs ile sanık Kenan'ın suçunun sübutunda, sanık İbrahim yönünden oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliğinin tayin olunmasında isabetsizlik bulunmadığından sanık müdafiinin sanık İbrahim için suç vasfına yönelen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurun olayın akabinde alınan ifadesinde, sanık Kenan'ın kendisine tekme tokatla vurduğunu belirttiği, kendisini sıkıca tutup diğer sanığın bıçakla vurmasını temin ettiğinden söz etmediği halde sonradan gelişen ve değişen ve Kenan'ın daha fazla ceza alması amacını hedef aldığı belli olan ifadelerinde sanık Kenan'ın kendisini tuttuğunu, diğer sanığın da bıçakla vurduğunu ileri sürdüğü, gösterdiği tanıkların da bu değişen beyanlara paralel beyanda bulundukları gözetilerek mağdurun ilk ifadesine itibarla sanık İbrahim'in mağdura bıçakla vurma hareketlerinin devamı sırasında babası olan sanık Kenan'ın da mağdura tekme ve yumrukla vurma hareketlerini sürdürmesinin öldürmeye teşebbüse yardım suçunu oluşturduğu halde, sanık Kenan'ın asli iştirakten mahkumiyetine karar verilmesi,
Sanıklar hakkında 765 sayılı TCK hükümlerinin uygulanması ile kurulan hükümle belirlenen cezaya göre, hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK uyarınca kurulacak hükümde daha az ceza takdir ve tayin olunması ihtimalinin varlığı karşısında, kasten öldürmeye teşebbüs suçundaki sair uygulamalar yönünden, 5237 sayılı TCK'nun 7. ve 5252 sayılı TCK. nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 9. maddesi hükümleri uyarınca sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin sair temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, sanık Kenan hakkında bozma sebebi ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre gözetilerek CMUK. nun 104/3. maddesi gereğince TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü değilse salıverilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na yazı yazılmasına 06.07.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy