(4616 S. K. m. 1) (765 S. K. m. 17) (CGK. 05.02.2002 T. 2002/6-42 E. 2002/156 K.)
Dava: Muhtelif suçlardan İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.01.1996 gün, 1996/17 müteferrik sayılı içtima kararı ile 1 yıl 18 ay 10 gün hapis cezasına hükümlü N. A. Satar'ın işbu cezasından dolayı Afyon Ağır Ceza Mahkemesinin 10.05.1999 gün, 1999/82 müteferrik sayılı kararı ile şartla tahliye edilmesini müteakiben, deneme süresi içinde 27.05.1999 tarihinde işlediği 6136 sayılı Kanuna aykırı davranmak suçundan İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.12.1999 gün, 1999/602-1300 sayılı kararı ile 6 ay hapis cezası ile cezalandırılması nedeniyle şartla tahliyesinin geri alınmasına ve bakiye 7 yıl 44 günlük sürenin aynen çektirilmesine dair aynı mahkemenin 17.02.2000 gün, 2000/62 müteferrik sayılı kararı üzerine, adı geçenin bakiye cezasından dolayı 4616 sayılı Kanun uyarınca şartla tahliye edilmesi talebinin reddine dair, Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 23.11.2001 gün, 2001/486 sayılı kararına vaki İtirazın kabulü ile hükümlünün bakiye cezası ile sonraki suçuna ilişkin 6 ay hapis cezasından dolayı tahliye edilmesine ilişkin Isparta Ağır Ceza Mahkemesinin 08.02.2002 gün, 2001/11-11 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi:
Tüm dosya kapsamına göre, şarta tahliye kararı geri alınanların, gerek şartla salıverilmeye esas ilk suçunun, gerekse şartla salıverilmenin geri alınmasına sebebiyet veren ikinci suçunun, her ikisinin birden süre ve diğer koşullar yönünden 4616 sayılı Kanun kapsamında bulunması halinde Türk Ceza Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca aynen infazına karar verilen bakiye cezalarından 4616 sayılı Kanun gereğince indirim yapılabileceği, bu hususun Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 05.02.2002 gün, 2002/6-43-151 sayılı ilamı ile de kabul edilmiş bulunduğu cihetle, hükümlünün aynen infaza neden olan ikinci suçunun tarihi itibarıyla anılan Kanun kapsamında bulunmadığı gözetilmeksizin itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir denilmek suretiyle CMUK. nun 343.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması gerektiği, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 23.02.2005 tarih ve 8632 sayılı yazılı emirlerine dayanılarak infaz dosyası Cumhuriyet Başsavcılığından 03.03.2005 tarih, 36024 nolu tebliğnameyle Dairemize gönderilmekle, okundu:
Hükümlü N. A. Satar'ın infaz dosyasının incelenmesi sonucunda:
1) 26.09.1993 tarihinde işlediği kasten adam öldürmek suçundan TCY'nın 448, 51/2, 59/2, 81/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 16 ay ağır hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.1993 tarih, 312-344 sayılı kararı ile 27.11.1994 tarihinde işlediği cezaevinden firar suçundan dolayı TCY.'nın 299/2, 81/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 10 gün ağır hapis cezalandırılmasına ilişkin Karşıyaka Ağır Ceza Mahkemesinin 07.07.1995 tarih, 07-188 sayılı kararının, İzmir Ağır Ceza Mahkemesinin 19.01.1996 tarih, 17 müt. sayılı kararıyla 7 yıl 18 ay 10 gün olarak toplandığı, bu cezalarından dolayı, Afyon Ağır Ceza Mahkemesinin 10.05.1999 tarih, 82 müt. sayılı kararıyla 15.05.1999 tarihinden geçerli olarak koşullu salıverildiği,
2) 27.05.1999 tarihinde işlediği 6136 sayılı Yasaya aykırı eylemde bulunmak suçundan aynı Yasanın 15/1. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin Karşıyaka Ağır Ceza Mahkemesinin 06.12.2000 tarih 602-1300 sayılı kararının 13.12.1999 tarihinde kesinleştiği,
3) Deneme süresi içinde işlediği suç tarihi olan 27.05.1999 ile cezasını çekmiş sayılacağı 10.07.2002 tarihli arasındaki sürenin aynen infaz edilmek üzere koşullu salıverilme kararının İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.02.2000 tarih 62 müt. sayılı kararıyla geri alındığı;
4) Bu cezalarının infazı sürecinde 4616 sayılı Yasa hükümlerine göre koşullu salıverilme isteminin reddine ilişkin Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 23.11.2001 tarih, 2001/486 sayılı kurul kararına karşı yapılan itiraz, Isparta Ağır Ceza Mahkemesinin 08.02.2002 tarih ve 11-11 sayılı kararıyla yerinde görülerek hükümlünün tahliyesine karar verildiği;
4616 sayılı Yasanın 4758 sayılı Yasa ile değişik hükümleri uyarınca yapılan değerlendirme sonucunda:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.2.2002 tarih, 6-42/156 sayılı kararında açıklandığı üzere, koşullu salıverildikten sonra 23.4.1999 tarihinden önce işleyerek mahkum olduğu ve 4616 sayılı Yasanın 1. maddesinin 5. bendinde sayılan kapsam dışı suçlar arasında yer almayan yeni bir suçu nedeniyle koşullu salıverilme kararı geri alınanların, gerek şartla salıvermeye esas gerekse suçla salıvermenin geri alınmasına konu suçlarının her ikisinin birden tarih ve diğer koşullar yönünden 4616 sayılı Yasa kapsamında bulunması durumunda, koşullu salıverme kararının geri alınması ile aynen infazına karar verilen ilk suçun cezasının tümü ile koşullu salıverilme kararının geri alınmasına neden olan ikinci suç için ait olduğu infaz rejimine göre belirlenecek infazı gereken cezanın toplamı üzerinden 10 yıl sürenin indirilmesinden sonra kalan sürenin çektirilmesi gerekmektedir.
Bu ilke bağlamında somut olay değerlendirildiğinde, Hükümlü N. A. Satar'ın deneme süresi içinde, 27.05.1999 tarihinde işlediği, koşullu salıverilme kararının geri alınmasını gerektiren suçun suç tarihi itibarıyla 4616 sayılı Yasanın kapsamı dışında kaldığı anlaşılmakla, yukarıda belirtilen ilke doğrultusunda, TCY'nın 17. maddesi bağlamında koşullu salıverilme kararının geri alınmasından dolayı aynen çektirilmesi gereken cezadan 4616 sayılı Yasanın 1. maddesinin 2. bendi uyarınca 10 yıllık indirim yapılamayacağından;
Sonuç itibarıyla yasaya uygun bulunan Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 23.11.2001 tarih, 486 sayılı kurul kararına karşı yapılan itirazın reddi yerine kabulü ile hükümlünün tahliyesine ilişkin Isparta Ağır Ceza Mahkemesinin 08.02.2002 tarih, 11-11 sayılı kararında isabet görülmemiştir.
Sonuç: Bu nedenlerle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yazılı emirle bozma isteği yerinde görüldüğünden, Isparta Ağır Ceza Mahkemesinin 08.02.2002 tarih, 11-11 sayılı kararının CMUK.'nun 343. maddesi gereğince BOZULMASINA, diğer işlemlerin mahallinde yapılması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine 12.04.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy