(765 S. K. m. 56, 457, 51, 59, 456, 457, 464) (5237 S. K. m. 7) (5252 S. K. m. 9) (5271 S. K. m. 231,309) (2709 S. K. m. 40 )
Adam öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler hakkında Kanun'a aykırılık suçlarından sanık 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 56/2, 457/1, 51/1 (3 kez), 59/2 (3 kez), 456/4, 457/1, 71, 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddeleri gereğince 3 yıl 15 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, diğer sanık 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 464/2, 51/1, 59/2, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4. maddesi uyarınca 814.255.232 Türk lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına, bu cezanın 647 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca ertelenmesine dair S. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.01.2003 tarihli ve 2002/122 esas, 2003/6 sayılı kararının infazı sırasında, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, anılan Kanunun uygulanmasına yer olmadığına, eski hükmün aynen infazına dair aynı Mahkemenin 10.06.2005 tarihli ve 2002/122 esas, 2003/6 sayılı ek kararını kapsayan dosya incelendi.
Tüm dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7/2, 5252 sayılı Türk Ceza kanununun Yürürlük ve Uygulama Sekli Hakkında Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca, yeni kanunun sanık lehine hükümler getirip getirmediği ve kesinleşmiş hükümler açısından infaz aşamasında uygulanıp uygulanmayacağının tespit edilmesi bakımından, temel ceza maddesi yanında kanuni ve takdiri hakkının ve indirim maddelerinin uygulanmasında hâkimin takdir hakkını kullanarak karar vermesini gerektiren durumlar ile hükmün zat ve mahiyetinde değişiklik gerektirecek bir hususta öncelikle incelemenin duruşmalı olarak yapılması gerektiği gözetilmeden evrak üzerinde karar verilmesinde isabet görülmediğinden söz edilerek, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 25.04.2006 tarih ve 17428 sayılı istemlerine dayanılarak anılan kararın, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince kanun yararına bozulmasına ilişkin, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.05.2006 tarih ve 90069 sayılı tebliğnamesine bağlı dosyası Dairemize gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
TÜRK MİLLETİ ADINA
I) Olay: Hükümlü
..ve... haklarındaki dosyanın incelenmesi sonucunda:
S. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.05.2004 tarihinde kesinleşen, 28.01.2003 tarihli, 2002/122 esas ve 2003/06 sayılı kararıyla:
Hükümlü, 765 sayılı TCK. nun 456/2 ve 456/4, 457/1, 51/1, 59 ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. TCK. nun 59. maddeleri uyarınca toplam 3 yıl 15 ay 20 gün hapis ve 181.753.415.-lira ağır para; Hükümlü 765 sayılı TCK'nun 464/2, 51/1, 59, 647 sayılı Yasanın 4, 6. maddeleri gereğince sonuç olarak 814.255.232- lira ağır para cezasıyla cezalandırılmasına ve ertelenmesine karar verildiği;
Bu karardan sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun lehe hükümlerinin uygulanması isteminin, aynı Mahkemenin 16.06.2005 tarihli ve 122-06 sayılı kararıyla reddedildiği anlaşılmaktadır.
II) Kanun yararına bozma işleminin konusu ve kapsamı:
Kanun yararına bozma istemi, hükmün zat ve mahiyetinde değişiklik gerektirecek bir hususta öncelikle incelemenin duruşmalı olarak yapılması gerektiği gözetilmeden evrak üzerinde karar verilmesinin yerinde olmadığına ilişkindir.
III) Hukuksal değerlendirme:
Dairemizce de benimsenen, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 27.12.2005 tarih ve 162-173 sayılı kararında, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın 7/2. ve 5252 sayılı Yasanın 5349 sayılı Yasa ile değişik 9/1. maddeleri uyarınca, Türk Ceza Yasasının lehteki hükümlerinin uygulanması bağlamında takdir hakkı kullanılmak suretiyle kesin hükümlerin zat ve mahiyetini değiştiren kararların duruşma yapılarak verilmesi gerektiğine, duruşma açılarak veya lehe hükümlerinin derhal uygulanabileceği durumlarda duruşma yapılmaksızın verilen kararlara karşı temyiz yasa yolunun açık bulunduğuna işaret edilmiştir. Yürürlük Yasasının 9. maddesinde yargılama yöntemine ilişkin ayrıca bir düzenleme bulunmadığından hükümlüler bakımından örnekseme yoluyla sanıklara ilişkin usul hükümlerinin dikkate alınması gerektiğine ilişkin uygulama yerleşmiştir.
5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinde, yasa yoluna başvurulmaksızın kesinleşen karar veya hükümlere karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulabileceği öngörülmüştür.
Anayasanın 40. maddesinin 2. fıkrası: Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır hükmünü içermektedir. Maddenin gerekçesinde de açıklandığı gibi bireylerin yargı ya da yönetsel kurumlar önünde etkin bir biçimde haklarını arayabilmelerine olanak tanınması ve kolaylık sağlanması amaçlanmıştır. Son derece karmaşık ve dağınık mevzuat karşısında kanun yolu mercii ve sürelerinin belirtilmesi hak arama, hak ve özgürlüklerin korunması amaçlanmıştır Anayasadaki düzenlemeye paralel olarak 5271 sayılı CMK'nın 231/2. maddesinde: Hazır bulunan sanığa ayrıca başvurabileceği kanun yolları, mercii ve süresi bildirilir hükmüne yer verilmiştir. Bu bağlamda yargı kararlarına karşı başvurulacak yasa yolu ile süresinin açıkça doğru olarak gösterilmemiş olması bu hakkın etkin bir şekilde kullanılmasını doğrudan etkileyebileceğinden belirtilen eksiklik giderilmeden yasalarda öngörülen başvuru süresinin işlemeye başlamayacağının kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.
Bu açıklamalar bağlamında somut olay değerlendirildiğinde, hakkındaki kanun yararına bozma istemine konu, hükümlüye tebliğ edilen kararın hüküm fıkrasında temyize tabi karara ilişkin yasa yolunun itiraz olarak gösterilmesi ve de süresinin belirtilmemesi temyiz süresini başlatmayacağından hükümlü 20.02.2006 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dilekçesinin temyiz başvurusu olarak sayılması, hükümlü yasa yolunu ve süresini gösterir açıklamalı bildirimde bulunulması zorunluluğu bulunmaktadır.
IV) Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle:
1) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, temyiz edildiğinden kesinleşmediği anlaşılan Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin 16.06.2005 tarihli, 2002/122 esas ve 2003/06 sayılı ek kararının, CMK'nun 309. maddesi gereğince kanun yararına bozulması istemi yerinde görülmediğinden REDDİNE;
2) Hükümlü (bildirim tarihinden başlayarak, 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde yazılı bir haftalık süre içinde kararı temyiz etme hakkının bulunduğu) yolunda açıklamalı tebligat yapılarak, verdiği takdirde temyiz dilekçesi eklenerek, temyiz başvurusuyla birlikte temyiz incelemesi yapılmak üzere, eksiklik giderildikten sonra görüş bildirilerek iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 28.06.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy