(5237 S. K. m. 53)
N. U.'ı kasten öldürmekten sanık E. C., işbu suça yardımdan sanık S. A.'nun yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin İzmir Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.02.2006 gün ve 351/57 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-Sanık E.’nın isteği ile uyuşturucu kullandığı, maktülden aldığı borç parayı ödeyememesi üzerine maktülün uyuşturucu hap satmasını istediği, olay günü de yine borcunu ödememesinden çıkan tartışmada tokat atması üzerine sanığın bıçakla maktülü öldürdüğü olayda, basit tahrik altında suçu işlediğinin kabulü yerine ağır tahrik altında suçu işlediği kabul edilerek azami oranda indirim yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.
2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık E.’nın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik sebebinin varlığı ile takdiri tahfif sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde sanık S. hakkındaki hükümle ilgili bozma sebepleri ve sanık E. hakkındaki eleştiri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık E. müdafiinin suç vasfına, yasal savunma şartları oluştuğuna vesaireye ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
A) Sanık E. hakkındaki hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,
B) Sanık S. hakkındaki hükmün incelenmesinde;
a) Olay akşamı sanıklar E. ve S.’nın arkadaşlarıyla eğlenmek için dışarı çıktıkları, sanık E.’nın tek başına girdiği barda borçlu olduğu maktülle karşılaştığı, maktülün alacağını istemesi üzerine ödeyemeyeceğini söyleyen E. ile birlikte bu konuyu konuşmak üzere bardan dışarı çıktıkları, sokağa doğru yürümeye başladıkları ve konuyu tartıştıkları maktulün tokat atmasına sinirlenen E.’ın o sırada kokoreççiden yiyecek alan maktülü bıçaklayarak kaçmaya başladığı, bu sırada barın önünde bulunan S.’nın Ö. U.’un da beyanından da anlaşıldığı gibi E.’nın koştuğunu görünce peşinden koştuğu nitekim iki kişinin kaçtığını gören tanıklar A. ve O.’ın da bu beyanı doğruladığı, bu oluşa göre S.’nın sanık E.’nın yanında bulunarak, suç işleme kararına yardım etmek suretiyle, destek olarak E.’nın öldürme suçuna iştirak ettiğinin kanıtları bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
b) Kabule göre de;
5237 sayılı TCK’nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun karar yerinde gösterilmemesi,
Yasaya aykırı olup sanık S. müdafiinin temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA 05.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)