(765 S. K. m. 31) (5237 S. K. m. 7, 34) (5252 S. K. m. 9)
Dava: Osman'ı kasten öldürmeye tam derecede teşebbüsten sanık S.'nin yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne ilişkin Bursa Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 13.12.2005 gün ve 217/396 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığı'ndan tebliğname ile dairemize gönderilmekle, incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi:
Karar: Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık S.'nin kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçunun niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin teşdiden ceza tayin edilmesinin yersiz olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddine,
Ancak;
1- 765 sayılı TCK. ile 5237 sayılı TCK' nun olayla ilgili bütün hükümlerinin yargı denetimine olanak verecek biçimde uygulanması, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması, lehe olan yasanın belirlenmesi ve ona göre uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Sanık müdafii temyiz dilekçesinde, sanığın ağır alkolizm tablosu içinde kendi ve çevresi için zararlı olduğundan Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nde tedavi gördüğünü ileri sürüp rapor ibraz ettiğinden, sanığın suç tarihi itibariyle akli durumu ve cezai ehliyeti konusunda Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,
3- Koşulları bulunmadığı halde 765 sayılı TCK' nun 31. maddesinin uygulanması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 12.03.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy