(765 S. K. m. 264, 457) (5237 S. K. m. 44, 170) (6136 S. K. m. 15) (647 S. K. m. 4)
Dava: F.Ç.'i kasten öldürmeye tam derecede teşebbüsten, M.Ç., K.Ç., G.Ç. ile V.Ç.'i yaralamaktan, mütecaviz sarhoşluktan, korku ve panik yaratacak şekilde ateş etmekten sanık D.Ç.'in yapılan yargılanması sonunda, hükümlülüğüne, öldürmeye teşebbüsten beraatine ilişkin Alanya Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.07.2006 gün ve 181/221 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık ile müdahiller vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: 1- Mağdure V.'nin sanığın kızı olduğunu gösterir nüfus aile kayıt tablosu getirtilmeden hüküm kurulması ve sanığın kızı mağdureyi yaralama suçundan kurulan hükümde cezasının 765 sayılı TCK'nın 457/2 maddesi yerine aynı yasanın 457/1 maddesi ile artırılması sonucu eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2- Sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 264/4 maddesi uyarınca cezalandırması istemiyle kamu davası açılmış olup, anılan maddede aynı eylemle bir başka suçun oluşması halinde o suçtan da cezalandırabilme hali öngörülmüştür. Buna karşılılık 5237 sayılı TCK'nın 170. maddesinde, eylemin bir başka suçu oluşturması halinde ayrıca cezalandırılacağına ilişkin bir düzenlemeye yer verilmemiş, eylemin bir başka suçu da oluşturması halinde ise 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılma söz konusu olacaktır.
Bu açıklama doğrultusunda somut olay değerlendirildiğinde;
Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ile eşi katılan F.'nin aralarındaki geçimsizlik nedeniyle ayrı yaşadıkları, katılan F.'nin katılan M.'nın çocuklarına bakıcılık yaptığı ve onun evinde kaldığı, olay günü alkol alıp sarhoş olan sanığın yanma bıçak ve av tüfeği alarak katılan M.'nın evine gittiği ve kapı ziline bastığı, kapıyı eşi F.'nin açtığı ve sanığı elinde tüfekle görmesi üzerine derhal kapıyı kapatarak arkadan kilitlediği, sanığın yakın mesafeden kapı kolu ve kilit kısımlarına dört el ateş ederek kapının açılmasını sağladığı ve içeri girdiği, katılan M.'nın sanığın üzerine atlayarak onu etkisiz hale getirdiği, sanığın kapının dışından av tüfeği ile ateş etmesi sırasında evin içerisinde olan kızı mağdure V.'nin ve katılan M.'nın 10'ar gün, katılan M.'nın kızı K.'in ise üç gün iş güçten kalacak surette yaralandıkları olayda,
Sanığın eylemi aynı zamanda mala zarar verme suçunu da oluşturmasına rağmen, bu suçtan ayrı bir dava açılmamış olduğu, 5237 sayılı TCK'nın 170/1-c maddesi uyarınca ceza tayin edildiği nazara alındığında, mala zarar verme suçunun, yasada ön görülen ceza tür ve miktarı itibariyle bu suçun içinde eriyeceğinden, sanık hakkında korku, kaygı ve panik yaratacak şekilde silahla ateş etme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 170/1-c maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamış, sanığın eyleminin silahlı ızrar suçunu oluşturduğu gerekçesiyle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
3- Sanık hakkında Beyoğlu 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04.10.1988 tarih ve 490/508 sayılı kararı ile 6136 sayılı Yasanın 15/1, 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca verilen 63.000 TL. Ağır para cezasının infaz edildiği 25.04.1988 tarihinden itibaren beş yıllık süre içerisinde sanığın yeni bir suç işlemediği anlaşıldığından, sanık hakkında tekerrür hükmünün uygulanması gerektiği gerekçesiyle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
4- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdureler V. ve K. ile katılan M.'yi yaralama suçları ile korku, kaygı ve panik yaratacak şekilde silahla ateş etme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık F. hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre mağdureler V. ve K. ile katılan M.'yı yaralama suçlarından kurulan hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, katılanlar vekilinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
A) Sanığın korku, kaygı ve panik yaratacak şekilde silahla ateş etme suçundan mahkumiyetine, katılan F.'yi öldürmeye teşebbüs suçundan beraatine dair verilen hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,
B) Sanığın mağdureler V. ve K. ile katılan M.'yı yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK. ile 765 sayılı TCK'nın olayla ilgili bütün hükümlerinin yargı denetimine olanak verecek biçimde uygulanması, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması, lehe olan hükmün belirlenmesi ve uygulamanın ona göre yapılması gerektiği düşünülmeden somut karşılaştırma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı olup, sanık müdafıinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 30.01.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy