(5237 S. K. m. 35, 86, 87) (YCGK 18.03.2008 T. 2008/9-7 E. 2008/56 K.)
Dava: Gökhan'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık M. S.'in yapılan yargılanması sonunda, hükümlülüğüne ilişkin Gaziantep İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.01.2009 gün ve 389/13 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi:
Karar: Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.03.2008 gün ve 2008/9-7/56 sayılı kararında açıklandığı üzere; kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu müdafiiye yapılmış olan tefhim ve tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağından, sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz başvurusu süresinde kabul edilmiş, yasal süresinden sonra yapıldığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddi yönünde görüş bildiren tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir. Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın eksik soruşturmaya, suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;
Ancak;
a- Sanığın bıçakla vurması sonucu mağdurun organlarından birinin işlevini yitirmesi (dalağının alınması) nedeniyle hayati tehlike geçirdiği olayda, sanık hakkında sadece en ağır cezayı gerektiren sonuçtan dolayı bir defa 5237 sayılı TCK. nun 87/2-b maddesi uyarınca artırım yapılması yerine, hem mağdurun yaşamsal tehlike geçirmesi hem de organlarından birinin işlevinin yitirilmesi nedenine dayanarak iki ayrı nitelikli halin birlikte uygulanılması suretiyle yazılı şekilde fazla cezaya hükmolunması,
b- Kabule göre de; 5237 sayılı yasanın 86/1 ve 86/3-e maddeleri uyarınca verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının, oluşan hayati tehlike nedeniyle 5237 sayılı yasanın 87/1-d maddesi uyarınca bir kat artırımı sonucunda hapis cezasının 2 yıl 12 ay yerine 3 yıl olarak belirlenmesi suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayini,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 27.10.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy