(5237 S. K. m. 35, 81, 58) (6136 S. K. m. 13) (1412 S. K. m. 322)
Dava ve Karar: E. A'ı kasten öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık S. D.'ın yapılan yargılanması sonunda, hükümlülüğüne ilişkin (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.04.2009 gün ve 121/117 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1- Sanığın tabanca ile ateş ederek, mağduru sol üst kadran bölgesinden isabetle, ince barsakta ve inen kolon mezo damarlarında yaralanmaya, yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK. nun 35. maddesi ile uygulama yapıldığı burada meydana gelen zararın ağırlığı nazara alınarak makul bir ceza yerine 10 yıl hapis cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2- Sanık hakkında 07.02.2009 tarihinde işlediği 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan, hapis cezası yanında 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunla değişik 6136 sayılı Kanunun 13. maddesinde yapılan değişiklik dikkate alınarak temel ceza olarak 30 gün adli para cezasına hükmedilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, sanığa 450 TL adli para cezası verilmesi gerektiğine ilişen tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.
3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık S.D. 'ın kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin eksik incelemeye, meşru müdafaa şartlarının varlığına, suç vasfına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında 5237 sayılı TCK. nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulandığı sırada tekerrüre esas alınan mahkumiyet ilamının hüküm fıkrasında açıkça gösterilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK. nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında tekerrür ile ilgili uygulamanın yapıldığı bölümdeki 5237 sayılı TCK. nun 58/1,2-b ibaresinden önce gelmek üzere sanığın Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2005 tarihli, 244-184 sayılı kararı ile hapis cezasına mahkum olduğu, cezanın 01.02.2007 tarihinde infaz edildiği anlaşılmakla ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, ceza miktarına ve tutukluluk süresine göre sanığın tahliye isteminin reddine 01.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy