(AİHS m. 6) (2709 S. K. m. 90) (5271 S. K. m. 150)
Dava ve Karar: 1) Hükmolunan ceza sürelerine göre sanıklar G., G. ve M. müdafilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.
2) Sanıklar G., G., G., M. A. ve M. hakkında mağdur B.'i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık S. hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar G., G. ve G.'ın mağdur B.'e yönelik eylemlerinin sübutu kabul, takdire ilişen cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanık S. hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık G. müdafiinin eksik soruşturmaya, suçun niteliğine, sanık G. müdafiinin sübuta, sanık
G. müdafiinin sübuta, iştirakin derecesine, katılan B.'in usule, cezanın üst sınırdan tayini, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
A) Sanık S. hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA),
B-a) Sanıklar G., G. ve G. hakkında mağdur B.'i kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden,
Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanıkların babası olan M.'in olay öncesinde çıkan kavga sırasında mağdur B.'in de yer aldığı kişiler tarafından basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde dövüldüğü, söz konusu kavga nedeniyle yapılan soruşturma sırasında mağdurun olay yerindeki gözlüğü göstermesi amacıyla 2 polis memuru nezaretinde buraya tekrar getirildiği, bu sırada sanıkların da olay yerine gelerek mağdura saldırdıkları, polislerin engel olmaya çalışmalarına rağmen saldırılarına devam ettikleri G.'in bıçak ile G. ve G.'ın tekme ve yumrukla mağdura vurdukları, polislerin havaya ateş etmeleri üzerine araçlarla kaçtıkları buna bağlı olarak eylemlerini tamamlayamadıkları, mağdurda birisi batına nafiz olmak üzere iki bıçak darbesiyle dalakta yaralanma ve yaşamını tehlikeye sokan durum oluştuğu olayda;
aa) Kullanılan vasıtanın elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, yaraların niteliği ve ciddi engel hal birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların eylemlerine bağlı olarak ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde kasten yaralama suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi,
bb) Sanıkların eylemlerini mağdurdan kaynaklanan haksız hareketin etkisi ile gerçekleştirdikleri, dosya içerisinde yer alan mahkeme kararına göre mağdur B.'in babalarını dövmekten cezalandırıldığı anlaşılmakla, lehlerine asgari düzeyde haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,
cc) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi gereğince, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, Sözleşmenin anılan maddesinde yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından "adaletin selametinin gerektirmesi" kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları da dikkate alınarak; sanıkların 5271 sayılı CMK'nın 150/2-3 maddesi gereğince kendilerine atanan zorunlu müdafii yardımından ücretsiz olarak faydalanma hakları bulunduğu halde, müdafii ücretinin yargılama gideri olarak tahsiline karar verilmesi,
b) Sanıklar M. A. ve M. hakkında mağdur B.'i kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden,
Tüm dosya kapsamına göre; bu sanıkların mağduru kasten yaraladıklarını veya sanıklar G., G. ve G.'ın eylemlerine katıldıklarını gösterir yeterli kanıt bulunmadığı, oluşan şüpheli durumun lehlerine yorumlanması gerektiği gözetilmeden beraatleri yerine, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı biçimde mahkumiyetlerine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafıilerinin ve katılan B.'in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak bozulmasına, 18.03.2015 gününde, "aa" bendi yönünden vasıflandırmanın doğru olduğuna ilişkin Üye Dilaver Kahveci'nin karşı oyu ve oyçokluğu, diğer yönlerden oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy