(5237 S. K. m. 29, 86)
Dava: C. T.'ü kasten öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık H. K.'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin Gaziantep Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27/01/2011 gün ve 406/34 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi C.Savcısı ile sanık müdafii taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
Karar: Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten insan öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunun niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin eksik incelemeye, suç niteliğine, sübuta, haksız tahrik indiriminin miktarına, sanığa yüklenen zorunlu müdafilik ücretine, teşebbüs hükümlerinin teşdiden uygulanmasına; Cumhuriyet Savcısının sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
1) Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükmün ONANMASINA,
2) Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;
a) Sanığın mağdur katılanı bıçak ile batın sol alt kadranda yaklaşık 1 cm. genişliğinde ve 10 cm. derinliğinde, sol meme üst kısmında yüzeysel kesi oluşturacak şekilde, büyük damar ve iç organ lezyonuna ve yaşamsal tehlikeye yol açmaksızın, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı olayda; mağdur-katılanın sol göğsünden yüzeysel kesi oluşacak şekilde yaralanmasının kavganın hareketli ortamında mazur görülebilir olması ve yara yerinin, özellikle öldürücü bölgenin hedef alındığını göstermemesi, sanık ile mağdur-katılan arasında daha öncesine dayanan ve öldürmeye gerektiren bir husumetin bulunmaması, sanığın eylemine engel hal olmaksızın son vermesi ve yaralanmanın mağdur-katılanın yaşamını tehlikeye sokmaması karşısında, sanık hakkında silahla kasten yaralamak suçundan TCK. nun 86/1, 3-e fıkraları uyarınca hüküm kurulması yerine, yazılı şekilde kasten insan öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,
b) Sanığın, mağdur-katılanı bıçakladığı eylem öncesinde, mağdur-katılanın kardeşi tanık G.'ın, sanığın olay yerinden ailesi ile birlikte geçmekte olan kardeşi tanık A.'ye hakaret etmesi üzerine, tanık A. ve G. arasında tartışma olduğu, tanık G.'ın evine gitmesi üzerine tanık A.'nin de arkasından evin kapısına yürüdüğü, bu sırada evden çıkan katılan-mağdur C.'nın, tanık G.'ın evden getirdiği camlı pencere çerçevesini eline aldığı, tanık A. ile mağdur-katılanın tartışmaya başladığı ve sanığın sokağın yukarısından gelerek kardeşi tanık A. ile mağdur-katılanın arasına girdiği, mağdur-katılanın sanığa elindeki camlı pencere çerçevesi ile vurmaya çalıştığı, ancak sanığın kaçması üzerine vuramadığı, bu haliyle sanığın, bizatihi kendisine yönelmeyen, ancak kardeşi tanık A.'ye yönelen haksız eylemler karşısında tahrik altında kaldığı olayda, 1/4 ila 3/4 oranında indirim öngören TCK. nun 29.maddesi uyarınca verilen ceza üzerinden makul oranda indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde 1/3 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayinine karar verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, tutuklulukta geçen süre ve bozma nedenine göre sanık H. K.'in tahliye talebinin kabulü ile başka bir suçtan hükümlü veya tutuklu değilse derhal tahliyesine, 09.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy