(5237 S. K. m. 53, 102)
Dava ve Karar: 1- Sanık hakkında tayin edilen cezanın miktarına göre yasal koşullar oluşmadığından, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık A. K.'ın öz kızkardeşi mağdure Y.'e karşı eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin usule, eksik incelemeye, sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Oluşa ve dosya içeriğindeki delillere göre; olay tarihi itibariyle on beş yaşında olan mağdure Y.'ün sanık A.'ın kızkardeşi olduğu, olay tarihinden önceki bir tarihte öğrenim gördüğü okulda öğretmen olarak görev yapan ve evli olan tanık F.'e duygusal münasebet beslediği, bu durumun okul idaresince öğrenilmesi üzerine annesi ile kızkardeşine bildirildiği, bu süreçte intihara teşebbüs eden mağdurenin ailesi tarafından tedavi ettirildiği, olay tarihinden bir gün önce yine aynı sebeplerle evinde intihara kalkıştığı ve sanık A.'ın mağdurenin odasının kapısını kırarak onu dışarı çıkardığı, yine kardeşleri olan İ. ve B. tarafından hastaneye kaldırıldığı, tedavi sonrası eve döndüklerinde sanık A.'ın silah zoruyla mağdureye intihar mektubu yazdırıp, elindeki silahı ona vermeye çalışarak kendisini vurmasını söylediği, mağdurenin silahı almaması üzerine korkutmak amacıyla yere doğru bir el ateş ederek silahı tekrar beline koyduğu ve mağdureye tehdit içerikli sözler sarf ederek yanından ayrıldığı ve daha sonra mağdurenin bu eyleme dayalı olarak intihara teşebbüs etmediği olayda;
a- Sanığın kastının mağdurenin intihar etmesine yönelik olmayıp, davranışlarını sürdürmesi halinde yaşamına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit etmekten ibaret olduğu ve TCK'nun 102/2-a maddesi uyarınca, cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
b- Kabul ve uygulamaya göre ise; hükümde, hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin fıkrada, 5237 sayılı TCK.nun 53/3 fıkrası uyarınca aynı maddenin 1-c bendinde yer alan sanığın "kendi alt soyu üzerindeki" velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun ancak kısmen farklı gerekçeyle BOZULMASINA, 26.02.2014 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy