(5237 S. K. m. 29, 53, 62, 87)
Sanıklar ...’un maktul ...’e karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, sanık ...’nın maktul ...’e karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçuna azmettirme, sanıklar ...’ın maktul ...’e karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçuna yardım etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin, sanıklar ve müdafilerinin istinaf yoluna başvurması üzerine; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin verdiği 18.05.2018 gün ve 2018/396 esas 2018/1138 karar sayılı "sanıklar ...’un maktul ...’e karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama ve sanıklar ...’ın maktul ...’e karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçuna yardım etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin “istinaf başvurusunun esastan reddine,” sanık ...’nın maktul ...’e karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçuna azmettirme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak; “sanığın eylemine uyan TCK'nin 38, 86/1 ve 86/3. maddeleri delaletiyle aynı yasanın 87/4-2. cümlesi gereğince, suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, sanığın kastının yoğunluğu nazara alınarak takdiren 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın yüklenen suçu haksız tahrik altında işlediği anlaşılmakla, verilen ceza TCK'nin 29. maddesi uyarınca, haksız tahrikin ulaştığı boyut gözetilerek takdiren 2/3 oranında indirilerek 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın yargılama sürecindeki olumlu tutum ve davranışları lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek verilen ceza TCK'nin 62. maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirilerek 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararıyla iptal edilen hususlar gözetilerek sanık hakkında TCK'nin 53/1-2-3 maddesinin uygulanmasına” şeklinde karar verilmiş olup, kararının sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;
Dairemizin 01/04/2019 gün ve 2019/626 esas ve 2019/1920 karar sayılı ilamıyla temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE, karar verildiği, bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca; sanık ...’nın TCK’nin 38. maddesi delaletiyle 86/1-3e, 29, 62, 53, sanıklar ...’un TCK’nin 37. maddesi delaletiyle 86/1-3e, 62, 53, sanıklar ...’ın ise TCK’nin 39. maddesi delaletiyle 86/1-3e, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği yönünde itirazda bulunulmuş olup, 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" Yasanın 99. maddesiyle, 5271 sayılı Yasanın 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesinin, 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;
Dairemizce verilen temyiz isteminin esastan reddine dair kararı usul ve yasaya uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden İTİRAZIN REDDİNE, dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, sayın Üye ...'in sanık ... yönünden itirazın kabul edilmesi gerektiğine yönelen karşı oyu ile 04/02/2020 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY
Maktul ...'in öldürülmesi katılan mağdur ...'nın yaralanması olayında sanık ...'ın maktul ...'e karşı eylemi kasten silahla yaralama suçuna azmettirme olduğunu düşündüğümden çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Şöyle ki, dosya kapsamına göre mağdur ..., sanık ... ile sosyal medyadan tanışmış, öğretmenlik yapan ...'yı dolandırarak fazla miktarda parasını almış, telefonla ...'yı defalarca aramış, maktul ...'i de avukat ... olarak tanıtmış ve menfaatlenmeye devam etmiş hatta şantajla ...'ya fuhuş yaptırmak için ev tutmuştur. Mağdur ... ve kendini avukat ... olarak tanıtan maktul ...'dan bir türlü kurtulamayan sanık ... eniştesi ...'e bu konuyu anlatıp yardım istemiştir. Mağdur ... ve maktul ... ile fuhuş yapmak için buluşmayı kabul eden ... bir yandan da eniştesi ...'ya bu konuyu daima aktarmış hatta sanık ... internetten hesap açarak mağdur ... ile sanki Sedaymış gibi yazışmıştır.
Sanık ... mağdur ...'nın kendisinden defalarca para istemesi nedeniyle kredi çekmiş, zor duruma düşmüş ve ...'dan ... ve ...'ten bunun hesabının sorulmasını paralarının da alınmasını istemiştir. Sanık ... ile baldızı ... arasındaki irtibat whatsapp aracılığı ile olmuş olup, bu kayıtlar okunduğunda ...'nın eniştesi ...'ya, mağdur ...'yı kast edip iyice dövün ama sakın öldürmeyin paramı da alın şeklinde telkinlerde bulunduğu, ...'nın öldürülmemesini whatsapp görüşmelerinde defalarca ve ısrar ile telkin ettiği ve ...'nın asıl hedefinin maktul ... olmayıp kendisini asıl dolandıran, fuhuş yapması için zorlayan ve hatta onun cinsel içerikli fotoğraflarını başkalarına göstereceğini söyleyerek tehdit eden ... olduğu anlaşılmıştır.
Dosya kapsamından maktul ve mağdurun kendileri için fuhuş yapmak adına Kayseri'ye gelmeye ikna ettiklerini düşündükleri ...'yı beklerken ... ve arkadaşları diğer sanıkların planı gereği yakalanmışlar asıl hedef (...'nın parasını alan, ona tecavüz eden, fuhuşa zorlayan) ...'yı darp etmişler onun yanında olup kendini avukat ... olarak tanıtan ...'i de gelişen olaylar sırasında ani kastla sanık ... tüfekle 3 el ateş ederek öldürmüştür.
Dosya kapsamına göre sanık ... eniştesi ...'ya katılan ...'yı dövmesi için azmettirmiştir, bu husus sabittir. Zaten ... yaralanmıştır. ...'nın ...'ya maktulü öldürmeyi azmettirmesi bir yana kimseyi öldürmemesini amaçlarının ders verip paralarını almak olduğunu gerisini sonra düşüneceklerini söylediği halde ...'nın dosya kapsamına göre sonradan oluşan kasıt ile tüfekle 3 kez maktule ateş etmesinin TCK'nin 86, 87/4. maddeleri değil, TCK'nin 81. maddesi kapsamında olduğu yani eyleminin neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama olmadığı 3 el tüfekle yakın mesafeden ateş ederek kasten öldürdüğü, sanık ...'nın eyleminin ise ...'yı mağdur ve maktulü dövmeye azmettirme olup TCK'nin 86, 29. maddelerinden sorumlu tutulması gerektiği kanaatiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının sanık ... yönünden yaptığı itirazın kabulü kanaati ile Dairemizin çoğunluk görüşüne muhalifim. (¤¤)