(5237 S. K. m. 58) (5271 S. K. m. 303, 304, 308) (5320 S. K. Geç. m. 5)
Sanık ... hakkında maktul ...’nu kasten öldürme suçundan Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 28.04.2017 tarihli ve 2016/265E.-2017/123K. sayılı hükmün, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından verilen 2017/1810E.-2017/1716K. sayılı esastan ret kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairemizin 20.06.2018 tarihli ve 2018/1970E.-2018/2945K. sayılı ilamı ile esastan ret kararı verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.05.2020 tarihli itiraz talebi ile sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimine esas olan Tarsus 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2014 tarihli ve 2014/743E.-2014/962K. sayılı mahkeme kararıyla verilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan verilen 1 yıl hapis cezasına ilişkin hükmün Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 21/04/2015 tarihli ve 201/2416 esas-2015/31192 esas sayılı ilamıyla yok hükmünde kabul edildiğinden, mükerrirlere özgü infaz rejimine esas alınması usul ve yasaya aykırı bulunduğu gerekçesiyle esastan ret kararının kaldırılarak hükümde yer alan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle temyiz başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi istemiyle itirazda bulunulduğu; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 gün ve 2012/280, 2012/928 sayılı Kararı ile 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 99. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesinin, 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kısmen kabulü ile, sanığın sabıka kaydında mahkeme tarafından esas alınan ilam haricinde tekerrüre esas olacak biçimde Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.03.2008 tarihli ve 2007/328E.-2008/67K. sayılı ilamı ile uyuşturucu madde ticareti suçundan almış olduğu 6 yıl hapis cezasının 15.08.2013 tarihinde infaz edildiği, TCK'nin 58. maddesi uyarınca 5 yıl geçmeden incelemeye konu suçun sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla,
Dairemizin 20.06.2018 tarihli ve 2018/1970E.-2018/2945K. sayılı kararında yer alan, sanık ... hakkında maktul ...’nu kasten öldürme suçuna ilişkin esastan ret kararının kaldırılması ile tekrar yapılan incelemede;
Sanık ... hakkında; maktul ...’ı kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararının, sanık müdafi ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 07.07.2017 günlü ve 2017/1810E-2017/1716K. sayılı Kararında düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan,
CMK'nin 303. verdiği yetkiye dayanılarak; ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararının “C” bölümünün, sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan 9 numaralı bendinde yer alan “Tarsus 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2014 tarih ve 2014/743E.-2014/962K. sayılı Kararıyla aldığı 1 yıl hapis cezası miktarının” şeklindeki kısmın çıkartılıp yerine “Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.03.2008 tarihli ve 2007/328E.-2008/67K. sayılı ilamının” cümlesinin eklenerek DÜZELTİLMESİ suretiyle, sanık müdafiinin; sanığın kastının öldürmeye yönelik olmadığına, korkutmak amacıyla ateş ettiğine, katılan vekilinin; cezanın az olduğuna, haksız tahrik indirimi yapılmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının, tebliğnamedeki düşünce gibi ESASTAN REDDİNE, CMK'nin 304. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, dosyanın Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesine Yargıtay ilamının bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06/10/2020 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)