(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)
Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan Ayaş Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'ın, uyuşturucu madde kullanmak eyleminden dolayı 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 44/3-g maddesi uyarınca 13 gün hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 20/06/2019 tarihli ve 2019/136 sayılı kararının şikayet edilmeksizin kesinleşmesini müteakip, anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından verilen disiplin cezasının onaylanmasına ilişkin Ankara Batı 1. İnfaz Hakimliğinin 26/06/2019 tarihli ve 2019/1894 esas, 2019/19717 karar sayılı kararı ile ilgili olarak;
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 48/3-a maddesinde yer alan "Hücreye koyma cezasının infazına, infaz hâkiminin onayı ile başlanır. Hücreye koyma cezasına ilişkin diğer hükümler saklı kalmak üzere, kesinleşen disiplin cezalarının infazına derhâl başlanır. Birden fazla disiplin cezası verilmiş olması hâlinde, bu cezalar kesinleşme tarihleri sırasına göre ayrı ayrı infaz edilir. Bir cezanın infazı tamamlanmadan diğerinin infazına başlanmaz." şeklindeki düzenleme uyarınca, kesinleşmiş hücre hapislerinin infazına başlanabilmesi için İnfaz Hakimliğince verilen onaylama kararı üzerine, işin esasına girilmeyerek sadece verilen disiplin cezasının infazına başlanıp başlanamayacağı yönünden bir değerlendirme yapılması gerekiyor ise de;
Somut olayda, hükümlü ...'ın olay tarihinde yol izni dönüşünde izin süresinde uyuşturucu madde kullanması üzerine kuruma giriş yaptığı sırada yapılan testte uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiğinden bahisle 13 gün süre ile hücreye koyma cezası ile cezalandırılması üzerine, anılan hücre hapsi cezasına karşı şikayet yoluna başvurulmadığı, hatta hükümlünün cezasının öncelikle onaylanmasına ilişkin talebinin olduğunun anlaşıldığı, bu sebeple İnfaz Hakimliğince esastan bir inceleme yapılmamış olduğu hallerde verilen cezanın infazına başlanabilmesi için dosyanın ilgili İnfaz Hakiminin onayına sunulduğu ve kararda hukuka aykırılık tespit edilmesi durumunda bu kez İnfaz Hakimliğince esastan bir inceleme yapabileceği düşünülerek yapılan incelemede;
Dosya kapsamına göre, hükümlü hakkında hücre hapsi verilmesine dayanak infaz kurumunda uyuşturucu madde kullanmak eyleminden hücre hapsi cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, hükümlünün infaz kurumunda değil yol izni sırasında uyuşturucu madde kullandığı, kuruma giriş sırasında yapılan test sonucunda ''opiates'' adlı maddenin pozitif çıktığının tespit edildiği ancak anılan maddenin uyuşturucu madde olduğuna dair bir tespitin yapılarak buna dair bir raporun alınmadığı gibi olaya ilişkin hükümlü hakkında uyuşturucu madde kullanmak suçundan, Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/18087 soruşturma sayılı dosyası ile soruşturma yapıldığı, soruşturma kapsamında Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 22/10/2019 tarihli uzmanlık raporuna göre de hükümlünün kanında ve idrarında uyuşturucu ve uyarıcı madde bulunmadığının bildirildiği, bu nedenle şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş olması karşısında, hükümlünün ceza verme kararına konu eylemi gerçekleştirdiğinin kesin delillerle tespit edilmediği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27/10/2020 gün ve 94660652-105-06-1714-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;
TÜRK MİLLETİ ADINA
01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 48/3-a maddesi 1. cümlesinde yer alan “...hücreye koyma cezasının infazına, infaz hâkiminin onayı ile başlanır.” şeklindeki düzenlemenin kesinleşmiş hücre cezaları için geçerli olduğu, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 52. maddesinde disiplin cezalarına karşı şikâyet ve itiraz durumunda 4675 sayılı İnfaz Hâkimliği Kanununun ilgili hükümlerinin uygulanacağının, 4675 sayılı infaz Hakimliği Kanununun 5. maddesinde ise işlem ve faaliyetin öğrenildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde şikâyet yoluyla İnfaz Hâkimliğine başvurulabileceğinin, şikayet üzerine verilen İnfaz Hakimliğinin kararına karşı da tebliğinden itibaren bir hafta içinde Ağır Ceza Mahkemesine itiraz yoluna gidilebileceğinin, itiraz üzerine verilen kararın ise kesin olduğu şeklindeki yasal düzenlemelere göre somut olay değerlendirildiğinde; Hükümlü hakkında uyuşturucu madde kullanmak eylemi nedeniyle yapılan disiplin soruşturması sonucunda Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığınca verilen 20.06.2019 tarihli ve 2019/136 sayılı hücreye koyma disiplin cezası şikayet yoluna başvurulmaksızın kesinleştiğinden, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 48/3-a maddesi uyarınca kesinleşen bu hücreye koyma disiplin cezasının infazına başlayabilmek için infaz hakiminin onayının alınması aşamasında kesinleşmiş disiplin cezasının esasına ilişkin olarak tarafların itiraz etme ve İnfaz Hakimliğinin de kesinleşmiş disiplin cezası kararıyla ilgili olarak esastan inceleme yapma ve kesinleşen disiplin cezasını bizzat kaldırma yetkisinin bulunmadığı, inceleme yetkisinin disiplin cezası verildiği sırada değerlendirme konusu yapılmayan ancak cezanın infazı aşamasında mutlaka değerlendirmeye alınmasında zorunluluk bulunan hükümlünün sağlık durumu, infaza geçilmesi için gerekli hukuki ve fiili koşulların uygun olup olmadığı gibi hususlarla sınırlı olduğu ancak bu incelemeleri yaptığı sırada verilen disiplin cezasının açıkça usul ve yasaya aykırı olduğu, bir hukuki hata yapıldığı yönünde kanaatinin oluştuğu durumlarda da gerekçesini göstermek suretiyle kesinleşen disiplin cezasının kaldırılması amacıyla yetkili ve görevli merciye bildirimde bulunmak suretiyle kesinleşen kararlara karşı mevzuatımızda öngörülen kanun yollarının işletilmesini sağlama yetkisinin bulunduğu,
Somut olayda hükümlünün infaz kurumunda değil yol izni sırasında uyuşturucu madde kullandığı, kuruma giriş sırasında yapılan test sonucunda ''opiates'' adlı maddenin pozitif çıktığının tespit edildiği ancak anılan maddenin uyuşturucu madde olduğuna dair bir tespitin yapılarak buna dair bir raporun alınmadığı anlaşılmakla, eksik soruşturma sonucu verilen ve kesinleşen hücreye koyma disiplin cezasının açıkça usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmakla, İnfaz Hakimliğinin doğrudan bu disiplin cezasını kaldırma yetkisi olmasada Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığınca verilen ve şikayet olmaksızın kesinleşen idari karar niteliğindeki bu disiplin cezasının kaldırılması için idari işlemlerin başlatılması amacıyla yetkili ve görevli idari birimlere bildirimde bulunması ve bu aşamada disiplin cezasının infazına başlanmasına yer olmadığına karar vermesi gerekirken disiplin cezasının onanmasına dair verdiği kararda isabet görülmediğinden kanun yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yukarıda açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden, Ankara Batı 1. İnfaz Hakimliğinin 26/06/2019 tarihli ve 2019/1894 esas, 2019/19717 karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy