MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Olası kastla öldürme
HÜKÜMLER : 1) Kırıkkale 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/05/2019 tarih ve 2018/307 (E), 2019/144 (K) sayılı kararı ile;
a)Sanık ... hakkında maktul ...'ya karşı bilinçli taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 85/1, 22/3, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasına dair.
b)Sanık ... hakkında maktul ...'ya karşı olası kastla öldürme suçundan açılan kamu davası hakkında beraatine dair.
2) Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20/11/2020 tarih ve 2020/1010 (E), 2020/2533 (K) sayılı kararı ile;
a)O yer Cumhuriyet savcısının ve sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının kabulü ile sanık ... hakkında bilinçli taksirle öldürme suçundan kurulan hüküm kaldırılarak 5237 sayılı TCK'nin 37/1, 81/1, 21/2. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair.
b)O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulü ile sanık ... hakkında olası kastla öldürme suçundan kurulan beraat hükmü kaldırılarak 5237 sayılı TCK'nin 37/1, 81/1, 21/2, 58. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20/11/2020 tarih ve 2020/1010 (E), 2020/2533 (K) sayılı kararı ile; sanıklar müdafileri tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanıklar ... ve ...'ın kapsam dışı mağdur ...'a gözdağı vermek amacıyla evinin ve ağılının kurşunlanması eylemleri nedeniyle iştirak halinde silahla tehdit suçundan suç duyurusunda bulunulup zamanaşımı süresi içinde dava açılabileceği değerlendirilmiştir.
Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca REDDİ ile incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verilmiştir.
1)Sanık ... hakkında olası kastla öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanık ... hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan cezanın 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin duruşma açarak verdiği 20/11/2020 tarih ve 2020/1010 (E), 2020/2533 (K) sayılı kararı ile “istinaf başvurusunun kabul edilerek yeniden hüküm kurulması suretiyle mahkumiyete dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık ... müdafiinin; suçun sabit olmadığına, suç vasfına ve haksız tahrik hükümlerinin ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, oy birliği ile isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
2)Sanık ... hakkında olası kastla öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 21/2. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında, ilk derece mahkemesince sanığın beraatine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından ise sanığın TCK'nin 37/1, 81/1, 21/2. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen "beraat" kararı istinaf mercii tarafından "mahkumiyet" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden, kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıklar ... ve ...'ın aşamalardaki beyanlarına, tanıklar ..., ... ve İrfan'ın anlatımlarına, kamera görüntülerine, 22/02/2019 tarihli keşif tutanağına, ...'un 12/10/2018 tarihli ifadesine ve iddianame içeriğine göre, kapsam dışı mağdur ... ile Zeki arasında yaşanan karşılıklı silahlı çatışmada sanık ... ve ailesine ait benzin istasyonunun zarar gördüğü, bu sebeple sanık ... ve kapsam dışı mağdur ... arasında husumet oluştuğu, suç tarihinde sanık ...'ın sevk ve idaresindeki sanık ...'ın da bulunduğu araçla sabahın erken saatlerinde ...'un evini ve mandırasını araştırarak ve sorarak buldukları, sanıkların araçla birlikte giderken sanık ...'ın mağdur ...'un evine ve mandırasına çok sayıda ateş etmesi sonucu mandıra içerisindeki iki büyükbaş hayvana zarar verdiği ve ahırda bulunan maktul ...'nın sağ kürek kemiğinin 1,4 cm üzerine gelen kurşunun maktulü öldürdüğü, yine yapılan atışlar sonucu mağdur ...'un ev ve mandırasının zarar gördüğü olayda,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.04.2015 tarihli 2014/1-256 E. 2015/100 K. ve 18.10.2018 tarihli 2017/1-908 E. 2018/445 K. sayılı kararlarında; olası kast netice ile belirli hale gelir ve fail ancak meydana gelen neticeden sorumlu tutulabilir. “Dolus indeterminatus determinatur ab eventu” kuralı gereğince, sanığın eylemi sonucu hangi netice gerçekleşmiş ise failin bundan sorumlu olacağı yönündedir. Yani olası kast halinde netice kastı belirler kuralı geçerlidir. Gerçekleşme ihtimali bulunan neticelere teşebbüs kabul edilemez. Olası kastla hareket edilmesi sonucunda yaralama gerçekleşmişse, yaralama ne kadar ağır olursa olsun fail olası kastla yaralamadan sorumlu olacak, eylem olası kastla öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmeyecektir. Bu kabulün diğer bir yönü de olası kastla hareket eden birden fazla failin benzer eylemlerinde neticeden sorumlu tutulabilmeleri için neticenin hangisinin eylemi ile meydana geldiğinin mutlak suretle tespit edilmesi gerekliliğidir. “Olası kastı netice belirler kuralı” gereğince öğreti ve uygulamada da hâkim görüş; Sanığın eylemi sonucu hangi netice gerçekleşmiş ise failin ondan sorumlu olacağı yönündedir. Somut olayda, sanık ...'ın maktulü öldürdüğü açıklığa kavuşmuştur.
Yukarıda açıklanan deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'ın maktulü olası kastla öldürme eylemine sanık ...'ın katıldığından bahisle cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; olası kastla öldürme eyleminde, oluşan neticeye göre karar verilmesi gerekmesine ve bu nevi suçlara yardımın veya iştirakin yasal zeminde mümkün görülmemesine karşın, sanık ... hakkında beraat yerine, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin yerinde görülen temyiz taleplerinin kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin duruşma açarak verdiği 20/11/2020 tarih ve 2020/1010 (E), 2020/2533 (K) sayılı hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince; tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-b. maddesi gereğince “Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/12/2021 gününde Daire Başkanı ...'ın sanık ... yönünden Bölge Adliye Mahkemesinin mahkumiyet kararının onanması gerektiği görüşü ve oy çokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY:
Yargıtay Birinci Ceza Dairesinin 2021/10728 E. sayılı dosyasında, sanık ... hakkında verilen Bozma kararı yönündeki çoğunluk görüşüne, sanık ...’ın sanık ...’ın eylemine müşterek fail olarak iştirak ettiği düşüncesinde olduğumdan katılmamaktayım.
Şöyle ki; dosya kapsamına göre; olaydan bir gün önce 26/04/2018 tarihinde kapsam dışı mağdur ... ile Zeki arasında yaşanan karşılıklı silahlı çatışmada sanık ... ve ailesine ait benzin istasyonunun maddi zarar gördüğü, bu nedenle sanık ... ile ... arasında husumetin oluştuğu, olay günü 27/04/2018 tarihinde sabah saat 06:00 sıralarında sanık ...’ın sevk ve idaresindeki aracına çalışanı sanık ...’ı da alarak Kırıkkale’nin Keskin ilçesine gittikleri, yolda karşılaştıkları tanık ...’a kendilerini polis olarak tanıtarak ...’un evinin ve mandırasının yerini sordukları, kamera görüntülerine göre sanıkların olay yerine 500 metre kala saat 07:38 sıralarında ... ... Bey Caddesinden devam ederek ...’un evini ve ahırını buldukları, olayın yaşandığı saat itibariyle ...’un çobanı olan maktul ...’nın ahırda hayvanların bakımı ile ilgilendiği, sanık ...’un evinin yola bitişik ahırının ise eve yakın olduğu mevsim sıcakları nedeniyle ahırın kapısının açık olduğu, sanık ...’ın kullandığı araçla sanıkların olay yerine geldiklerinde sanık ...’ın en az 14 el tabanca ile eve ve ahıra doğru ateş ettiği, yapılan atışlar sonucu ...’un evinin ve ahırının zarar gördüğü, olay yeri tespit tutanağına göre açık olan ahır kapısına doğru ateş edildiği ve yapılan bu atışlar neticesinden iki büyük baş hayvanın zarar gördüğü ve maktul ...’nın ise sağ kürek kemiğinin 1,4 cm üzerine gelen kurşunun maktulu öldürdüğü anlaşılmıştır.
Müşterek faillikte faillerin her biri kendi kusurlu davranışından sorumlu olur bu nedenle bağlılık kuralına ihtiyaç yoktur, iştirak halinde işlenen suçlarda sanıklar birbirinden maddi ve manevi olarak güç almaktadırlar, mevcut olayımızda husumetin asıl tarafının sanık ... olduğu sabittir, sanık ...’ın icrai hareketlere başlamamış olması halinde sanık ...’ın olay yerine dahi gitmeyeceği aşikardır, olayın gerçekleşme şekli gözetildiğinde, sanık ...’ı ...’un evinin yakınına getiren ateş edilmesini isteyen ve daha sonra olay yerinden götüren sanık ...’dır.
Olay günü sanıkların fikir ve irade işbirliği içinde hareket ederek, ...’a göz dağı vermek amacıyla olay yerine gittikleri, arabayı sanık ...’ın kullandığı ve diğer sanık ...’ın da silahla ...’un evine ve ahırına 14 el ateş ettiği, böylece iştirak halinde birden ziyade kişi ile silahla tehdit suçunun oluştuğu, atışlar sonucu ...’un evinin ve ahırdaki 2 büyükbaş hayvanın zarar gördüğü, iştirak halinde mala zarar verme suçunun da oluştuğu, yine ahıra yapılan atışlarda çobanlık yapan içerideki maktul ...’ın da yaralanarak öldüğü dikkate alındığında,
Olayda TCK 106/3 maddesinde belirtilen “Tehdit amacıyla kasten öldürme, kasten yaralama veya mal varlığına zarar verme suçunun işlenmesi halinde ayrıca bu suçlardan dolayı ceza verilir.” maddesinin söz konusu olduğu,
Sanıkların birlikte iştirak halinde silahla tehdit, mala zarar verme ve olası kastla insan öldürme suçunu işledikleri, sanıkların bu suçlarda fikir ve irade işbirliği içinde hareket ettikleri ve olay üzerinde hakimiyet kurdukları açık olmasına rağmen, sanık ...’ın olası kastla insan öldürmeden sorumlu tutulup, diğer sanık ...’ın bu suçtan hakkında ‘’olası kast suçuna iştirak olmayacağı’’ belirtilerek beraatine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Yargıtay’ın yerleşmiş içtihatlarında ve istinaf mahkemesinde gerekçesinde gösterdiği Dairemize ait İlamda da olası kasta iştirak hükümlerinin kabul edilmesi gerektiği belirtilmiştir. (Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 12/12/2013 tarih, 2011/4612 Esas- 2013/7724 Karar, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 19/12/2006 tarih, 2006/2953 Esas- 2006/5813 Karar)
‘’Olası kastı netice belirler’’ kuralı, sanığın eylemi sonucu hangi netice gerçekleşmiş ise fail bundan sorumlu olacaktır, gerçekleşme ihtimali bulunan neticelere teşebbüs olmaz, dolayısıyla “olası kasta teşebbüs olmaz” ancak olası kastla işlenen suçlarda şartları varsa “iştirak söz konusu olabilecektir” olayımızdaki gibi doğrudan kastla başlayan silahla tehdit, mala zarar verme, sonrasındaki olası kastla öldürme suçuna iştirak devam etmektedir.
Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda; sanıklar ... ve ...’ın ...’a karşı silahla tehdit ve mala zarar verme suçları yönünden doğrudan kastla başlayan eylemlerini maktule karşı da olası kastla devam ettirdikleri göz önünde bulundurulduğunda, sanık ...’ın olası kastla öldürme suçundan müşterek fail olarak sorumlu tutulması, istinaf mahkemesinin vermiş olduğu mahkumiyet hükmünün de bu nedenlerle ONANMASI gerektiği düşüncesinde olduğumdan, bu sanık hakkında hükmün BOZULMASINA dair çoğunluk görüşüne iştirak etmiyorum. 08/12/2021
Full & Egal Universal Law Academy